Sundance bezieler Robert Redford spreekt

“Het filmfestival Sundance was een risico, en de stap naar televisie, Sundance Channel, was ook een risico want je weet maar nooit of dat bij de mensen wel in de smaak zal vallen.” Aldus Robert Redford.

Op dit moment loopt in de Amerikaanse staat Utah de jaarlijkse hoogmis voor de onafhankelijke film, het Sundance Film Festival, het geesteskind van Robert Redford, de gelauwerde acteur (Butch Cassidy and The Sundance Kid, The Sting) en gevierde filmregisseur (van onder meer Quiz Show, The Horse Whisperer). Eind vorig jaar gaf Redford in Madrid een interview aan het verzamelde journaille,waarin hij wat dieper inging op de filosofie van het festival en van Sundance Channel, de relatie film-televisie én zijn politieke ambities. Een bloemlezing.

“Is al het werk dat je in het Sundance Institute, het festival en nu in het Channel gestoken hebt de moeite waard geweest? Heeft het deuren geopend of tot nieuwe uitdagingen geleid, het zogenaamde domino-effect?”
Redford: “ Ik sta 100% achter mijn keuze en daarom nam ik er graag het risico bij, maar het was een sprong in het diepe. Ik merk dat het Channel genoeg succes kende in de Verenigde Staten om het naar andere landen over te brengen. Op zich is dat een beetje een risico want je deelt tenslotte iets met iemand uit een andere cultuur. Je zegt als het ware: zo zit onze cultuur in elkaar en laten we die aan jouw cultuur tonen. Maar tegelijkertijd, net omdat het Sundance Channel films van over de hele wereld programmeert, komen wereldthema’s aan bod. We draaien dus films van ons festival en films uit andere landen om onze kijkers een ruime keuze te geven. Ik voel mij daar goed bij. Was het Sundance Channel niet succesvol geweest, dan zou ik hier nu niet zitten.”

“Wat is de filosofie van Sundance Channel? Ligt hun filosofie volledig in lijn met die van het festival?”
Redford: “ Ja. Sundance Channel volgt volledig de missie van het Sundance Institute dat het festival uit de grond gestampt heeft: een platform bieden waar nieuwe stemmen, nieuwe artiesten gehoord en gezien kunnen worden en dan in het bijzonder artiesten die een onafhankelijke manier van werken hanteren. Het concept bestaat erin om artiesten die normaliter geen kans krijgen toch een duwtje in de rug te geven. Dat is ook waar het festival voor staat. Op het festival tonen we deze films, slechts gedurende 10 dagen. Ik vond dat het tijd was om het festival aan een groter publiek voor te stellen door het medium televisie in te schakelen. En zo kwam het Sundance Channel tot stand.”

“Als je de groeiende vraag naar het internet bekijkt, heb je dan geen zin om iets als het Sundance Channel op het internet te lanceren, zoals Net Wish of iets in die aard?”
Redford: “ Ik ben ervan overtuigd dat het wereldwijde web deel uitmaakt van onze toekomst, en ik denk dat vele filmregisseurs deze trend reeds volgen. Natuurlijk zullen we die stap op een dag zetten, maar nu wil ik er vooral voor zorgen dat Sundance Channel de landsgrenzen overschrijdt en andere culturen bereikt. Dit is voor mij een heel spannend project. Dus ja, op een dag zullen we online gaan. Maar momenteel ligt mijn focus op waar we nu mee bezig zijn.”

“Hoe komt het dat je jezelf in een tijdperk waar televisie en film zo dicht bij elkaar lijken te liggen en filmacteurs zoals Meryl Streep, Dustin Hoffman en Glenn Close hun intrede op de beeldbuis maken toch uitsluitend op cinema concentreert? Vind je nog altijd dat de beste projecten in de cinema te rapen vallen, of vind je dat de televisiewereld toch niet moet onderdoen?”
Redford: “ Een goede vraag. Ik weet niet of ik een pasklaar antwoord erop heb. Ik denk dat televisie in Amerika momenteel meer talentvolle artiesten oplevert. Daarom is het momenteel ook een heel gezond medium. De mainstream films in Hollywood zijn heel oppervlakkig geworden, veel oppervlakkiger dan vroeger omdat ze special effects gebruiken. De productie van deze films kost handenvol geld en ze steken dat geld in krachtig beeldmateriaal. Daar valt in principe niets op aan te merken, maar ik denk dat je de verhaallijnen in onafhankelijke films en op televisie meer zal kunnen smaken. In dat opzicht vullen televisie en onafhankelijke cinema elkaar mooi aan en dat is ook de reden waarom ik het Sundance Channel wou oprichten, om onafhankelijke films toegankelijk te maken voor een groter publiek, zodat dat publiek een ruimer aanbod voorgeschoteld krijgt. Maar ik denk dat ik de vraag waarom ik films maak en niet voor televisie heb gekozen daarmee niet beantwoord heb. In het begin van mijn carrière, toen ik mijn eerste stappen in het theater in New York zette, maakte ik de overstap van theater naar televisie en werkte ik mee aan het summum van live televisie. Ik werkte ongeveer drie jaar voor de televisie. Toen ik dan voor film koos, voelde ik mij daar heel goed bij want alles gebeurde op een groot scherm. Dat sprak me aan. Je had meer tijd. Het was een heel nieuwe ervaring voor mij; ik ben eigenlijk een beetje blijven plakken want ik maak nog altijd films. Toch heb ik niet zo veel films op mijn palmares staan. Ik werk minder hard, misschien daarom dat ik de film trouw blijf.”

“Gezien je verleden in de televisiewereld en de mogelijkheden die het medium vandaag biedt, in welke lopende televisieshow zou je dan graag een rol spelen of misschien zelf maken of regisseren?”
Redford: “ Een show die nu uitgezonden wordt? Mmm, te veel om op te noemen waarschijnlijk ... Ik denk dat ik zou kiezen voor films die binnen Sundance Channel gemaakt worden en op AMC worden uitgezonden, zoals Hell on Wheels en Mad Men, stuk voor stuk goede series.”

“In je films behandel je de problemen vanuit een psychologisch, sociaal standpunt, maar ben je ooit van plan geweest om daar op een andere manier iets aan te doen? Zoals door president te worden?”
Redford: “Je bedoelt door in de politiek te stappen? Grove fout. Het is zo een oppervlakkig wereldje. Als ik in de politiek zou stappen, zou ik mijn verstand verliezen. Er zijn te veel beperkingen. En als je de huidige situatie in mijn thuisland bekijkt, zie je wat een zootje het is geworden. Het is trouwens niets voor mij. Het is niet onafhankelijk genoeg, er is niet genoeg vrijheid en het loopt over van ideologie. Ik wil er niets mee te maken hebben.”

“Kan je iets vertellen over je nieuw project, een film die je in Mexico wil opnemen met maar één acteur? Het klinkt als een staaltje onafhankelijke cinema van ongekend radicaal niveau.”
Redford: “ Het is heel radicaal, ja! Het is gewaagd en net daarom heb ik ervoor gekozen. Het is een film met de titel All is Lost die het verhaal vertelt van een man die op zijn eentje rond de wereld zeilt. Hij komt in het midden van de Indische Oceaan in een storm terecht en de film beschrijft tot in de kleinste details wat hij doet om de storm te overleven. Er is geen dialoog in de film en ik ben de enige acteur. Het was een moeilijke film om te maken, maar ook heel spannend omdat het zo anders was.”

Parallel met het Sundance Film Festival (17-27 januari) loopt op het Sundance Channel de reeks 10 Days of Sundance, waarbij elke avond om 22u een film uit de festival selectie wordt vertoond.
Meer informatie op http://www.filmmagie.be/nieuws/sundance-channel-programmeert-tien-favori....

Geschreven door NIELS LAVEREN
 
onomatopee