Ten Slotte 4 presenteert: film op de valreep

De (im)morele positie van de maker staat centraal bij de vierde editie van Ten Slotte. Zes dagen lang viert het festival in Het Bos te Antwerpen de kunstvorm van het bewegend beeld in alle maten en gewichten, met speciale aandacht voor werken die ethische normen en bestaande regels uitdagen.

Vorig jaar was het project van Ten Slotte nog om voorbij te gaan aan de traditionele grenzen van het rechthoekige scherm. De conventionele eenrichtingsverhouding tussen publiek en scherm lieten organisatoren De Imagerie, Het Bos en Escautville links liggen om te proberen op een unieke wijze te interageren met filmische werken. In 2017 stond het programma in het teken van ‘Expanded Moving Images’. Ook dit jaar zullen de visuele ervaringen die een bezoeker te wachten staan ongetwijfeld een heel eigen karakter hebben.

Vrijdag speelt DIAMANTINO van Gabriel Abrantes en Daniel Schmidt. De film met Ronaldo-lookalike Carloto Cotta is een vrolijk gestoorde voetbalsatire. De titulaire Diamantino komt onder andere in aanraking met de vluchtelingencrisis, neofascisme en genetische manipulatie, allemaal overgoten met een surrealistisch sausje. De andere werken op het programma zoals THE BLUE TAPE (Kathy Acker & Alan Sondheim, 1974) en de lezing/performance DEPRESSION IN ANIMALS (2016) onderzoeken moraliteit op een heel andere manier. THE BLUE TAPE is een persoonlijke, ‘zeer seventies’ exploratie van seks en kunst. Acker en Sonheim accepteren dat ze een koppel zijn op fysieke gronden, zonder dat er sprake is van liefde. Autoriteit en macht is hun spel. Gernot Wieland zoekt in DEPRESSION IN ANIMALS ook naar een machtsrelatie, maar dan tussen mens en dier. Elke keer evolueert zijn presentatie verder. De kern van de zaak blijft echter dezelfde: de constructie van de menselijke identiteit wordt bepaald door het uitsluiten van anderen, met name het dier.

De zes dagen van Ten Slotte staan gespreid over twee weekends, op 19-21 en 27-29 december. Op de laatste dag zorgt Otarkino, een samenwerking tussen collectieve keuken Otark en filmcurator Vincent Stroep, voor de afsluiter. Bij een vertoning van TAXI BLUES (Pavel Lungin, 1990) kan je genieten van eten en drinken dat Otarkduo Charlotte Koopman en Hadas Cnaani serveert. Zij maken een menu gebaseerd op hun eigen ideeën over de film, associaties met visuele elementen, concepten en zo verder. Visuele indrukken worden zo ook gevat in geuren, kleuren en smaken.

Tickets en meer informatie vind je hier.

Beeld: Taxi Blues

Geschreven door LANDER LUYTEN
 
onomatopee