TIFF18: Beautiful Boy

Na het succes van ‘Broken Circle Breakdown’ laat Felix Van Groeningen kleurrijk Vlaanderen en zijn charmante doch onverstaanbare dialecten achterwege om zich tot het Noord-Amerikaanse publiek te richten. BEAUTIFUL BOY wordt meteen afgeschilderd als Oscarfavoriet, mede omwille van de Oscarnominatie voor Van Groeningens vorige film en deels omdat Timothée Chalamet, en diens nog steeds nazinderend succes met ‘Call Me by Your Name' kon worden gestrikt. Een grote vraag sluimert toch in ieders achterhoofd: moeten we ook deze keer een pakje Kleenex bij hebben?

In Toronto blijkt het Belgische dream team het publiek alvast tot tranen toe te hebben beroerd; mijn ongepast hinnikende buurvrouw niet meegerekend. Van Groeningen werkt opnieuw samen met DoP Ruben Impens en monteur Nico Leunen. BEAUTIFUL BOY is gebaseerd op het verhaal van journalist David Sheff en zijn drugsverslaafde 18-jarige zoon Nic Sheff (Timothée Chamalet) en vervolgens herschreven door Luke Davies. Vader David belooft zijn zoon dat hij hem meer dan alles in deze wereld liefheeft (“Everything? Everything.”) en samen herhalen ze dat mantra in diens tienerjaren. Bitterzoete flashbacks tonen de unieke, liefdevolle vader-zoonrelatie en onderlijnen daarom de radeloosheid van een vader die met onmacht moet toezien hoe zijn zoon bezwijkt aan crystal meth.

Timothée Chamalet, wiens mimiek, lippen en gelaat een haast betoverend effect hebben, heeft iedereen in zijn ban. Al moet Steve Carrell (Foxcatcher, The Office) niet voor hem onderdoen. Het is in wezen de chemie en de dynamiek tussen beide acteurs die de film maken. Met de eindgeneriek lijkt Van Groeningen BEAUTIFUL BOY heel even in de bredere maatschappelijke context te plaatsen: de huidige Noord-Amerikaanse samenleving wordt geplaagd door een opioïdencrisis en drugs zijn er vandaag de grootste doodsoorzaak voor volwassenen onder 50. Maar het verhaal van de wanhoop bij de vader is persoonlijk en de chronische verslaving van de zoon is hartverscheurend en romantisch van aard. Zoon Nic identificeert zich met auteur Charles Bukowski en leest ‘deprimerende en donkere’ literatuur zoals The Beautiful and Damned van F. Scott Fitzgerald. BEAUTIFUL BOY gaat niet over de structurele of maatschappelijke oorzaken van verslaving. Het is ook geen morele terechtwijzing. Van Groeningen laat het verhaal z’n vrije, cyclische loop.

De Belgische filmmaker tekende ten slotte ook opnieuw voor een onwaarschijnlijk meeslepende soundtrack, wat zijn films sinds Steve + Sky kenmerken. Ditmaal gaat het van Sampha en Neil Young, via Perry Como tot het lied van John Lennon dat BEAUTIFUL BOY z’n titel gaf. De muzikanten zullen deze keer dan wel niet samen op tournee trekken om de film te promoten, hun muziek zal raken waar het pijn doet. Na deze feel bad movie zal zelfs de ruwste bolster de zaal ontroerd verlaten.

Driemaal Lucas Hedges

Intussen wordt op TIFF een ander drugsdrama met een andere jonge filmster vertoond: Lucas Hedges speelt naast Julia Roberts in BEN IS BACK, een film van Lucas’ vader Peter Hedges (About A Boy). De roodharige jongeman is intussen bekend voor zijn rollen in drie Oscargenomineerde films: Manchester by the Sea, Three Billboards Outside Ebbing, Missouri en Lady Bird. Hier op TIFF staat hij drie keer op het programma: behalve in BEN IS BACK is er ook MID90S, het regiedebuut van Jonah Hill, en BOY ERASED van Joel Edgerton. Deze laatste vertelt het gruwelijke en waargebeurde verhaal van een jonge homo die ten prooi valt aan de bekeringspraktijken van Amerikaanse fundamentalisten. Edgerton baseerde zich op de memoires van Garrard Conley en kaart zo hetzelfde thema aan als het op Sundance bekroonde The Miseducation of Cameron Post met Chloë Grace Moretz, zij het vanuit andere invalshoek. Beide films dragen bij tot het publieke debat omtrent een razend actueel thema in Amerika, waar de staten onder druk van de media en tal van middelveldorganisaties een voor een de praktijk bannen. Californië gaf het startschot in 2012 en intussen volgden 15 andere staten het voorbeeld.

Nicole Kidman speelt in BOY ERASED een goedhartige huisvrouw uit Arkansas (inclusief zwaar accent!) die blindelings de beslissingen van haar echtgenoot (Russell Crowe) bijtreedt, tot ze dat opeens niet meer doet. Regisseur Edgerton speelt zelf de rol van Victor Sykes, de conservatieve ‘therapeut’ die de jongemannen tracht te bekeren (en vandaag zelf met een man getrouwd blijkt te zijn). Een van de jongens in het centrum wordt gespeeld door Xavier Dolan, die zijn eigen film THE DEATH AND THE LIFE OF JOHN F. DONOVAN komt presenteren op het festival van Toronto.

Belgisch suburbia

De in Charleroi geboren Olivier Masset-Depasse (Illégal) brengt dit jaar stijloefening DUELLES in wereldpremière naar Toronto. Net zoals in Illégal staat moederinstinct opnieuw centraal. Alleen krijgen we deze keer de donker zijde te zien. Masset-Depasse plaatst zijn adaptie van Derrière la haine van Barbara Abel in de jaren 60 en geeft de psychologische thriller als hulde aan de grootmeester een hitchcockiaanse twist waarvoor hij alle vakjes vinkt, zowel narratief als vormelijk.

Voorts koos de filmmaker koos voor dit specifieke tijdperk omwille van de warme look and feel en de nostalgie. Masset-Depasse vertelde tijdens de Q&A dat hij het verhaal in een hedendaagse context te kil had gevonden. De felle kleuren geven DUELLES een lichtere toets en creëren (te veel?) afstand tussen toeschouwer en verhaal. Diezelfde afstand hebben de actrices moeten overbruggen om hun personage te kunnen spelen. Als antwoord op de vraag hoe zij de hitchcockiaanse elementen in haar spel bracht, verwees Veerle Baetens onder meer naar handleidingen uit de jaren 50 en 60 over hoe een goede huisvrouw te zijn. Alle acteurs (Veerle Baetens, Anne Coesens, Arieh Worthalter, Mehdi Nebbou) leveren sterk spel, met een bijzonder lovenswaardige prestatie van Baetens als Alice Brunelle, een Franssprekende, hysterische huisvrouw. Ze is tegelijk Naomi Watts in Mullholland Drive en January Jones in Mad Men. Wanneer het onverwachte einde ontrafelt, draagt ze heel even met pietà-allures het lichaam van haar zoon. Anne Coesens lijkt eerder Hitchcocks Marnie in te roepen. Net zoals in BEAUTIFUL BOY is de chemie tussen beide acteurs cruciaal. Meer dan de esthetiek en de Hitchcockoefening draagt hun acteerspel dit verhaal van obsessief moederlijk instinct en een uit de hand gelopen vriendschap.

BEAUTIFUL BOY is de slotfilm van Film Fest Gent. De Belgische bioscooprelease is gepland voor 21 november.

BEELD: BEAUTIFUL BOY

Geschreven door INGE COOLSAET
 
onomatopee