TIFF18: Canadese Croisette van start

Het festival van Venetië heeft zijn prijzen nog niet uitgereikt of daar staat het volgende sterrengala alweer te drummen. Het Toronto International Film Festival (TIFF) herneemt vaandeldragers uit Cannes en Venetië, maar serveert ook verhoopte parels in wereldpremière, waaronder BEAUTIFUL BOY van Felix Van Groeningen.

Canadezen staan graag in de rij. De lange wachtrijen van het filmfestival in Toronto zijn legendarisch, maar de drukste buslijnen krijgen hier tijdens het piekuur zowat dezelfde eer toebedeeld. Een leger immer vrolijke vrijwilligers leidt alles in goede banen. Wachtend in de file wordt er geklaagd over de inkomprijs, de omvang van het festival en het ticketsysteem dat elke festivaleditie lijkt te falen. Maar elk jaar blijven de rijen … lang. Toeschouwers blijven toestromen. Soms meer voor de festival- dan voor de filmervaring. Op TIFF bestaan twee parallelle werelden. Voor de ene is het festival een druk industriefeest met productieve filmmarkt. Anderen zien het festival als een jaarlijks highbrow cultuurevent; niet als het people’s festival dat het ooit pretendeerde te zijn. Zij gaan naar TIFF zoals sommigen naar de opera gaan: het maakt niet veel uit welke film speelt, zolang je er maar goed uitziet.

 

Die optochten rond de rode loper betreffen vooral de vertoningen in Gala en Special Presentations. Deze programma’s betalen voor de rest van het festival (tickets kunnen tot 82 dollar oplopen) en verzekeren de jaarlijkse buzz. Zo brengt TIFF18 onder andere Damien Chazelles FIRST MAN, Bradley Coopers A STAR IS BORN, Jacques Audiards THE SISTERS BROTHERS en Alfonso Cuaróns ROMA, die onlangs in wereldpremière gingen op het festival van Venetië. Andere koplopers bleven eerder dit jaar afwezig in Cannes en Venetië voor ze het Canadese publiek naar het puntje van zijn stoel doen schuiven: THE DEATH AND LIFE OF JOHN F. DONOVAN (Xavier Dolan), IF BEAL STREET COULD TALK (Barry Jenkins), WIDOWS (Steve McQueen), HIGH LIFE (Claire Denis) en … het Engelstalige debuut BEAUTIFUL BOY van ‘onze’ Felix Van Groeningen, waarvoor hoge (Academy Award)verwachtingen gekoesterd worden: zal Van Groeningen na The Broken Circle Breakdown het Noord-Amerikaanse publiek opnieuw kunnen behagen? En zal acteur Timothée Chalamet even overtuigend zijn als in Call Me by Your Name?

 

De Belgische delegatie is overigens en force aanwezig. Na de première als opener van het Oostendse filmfestival krijgt ook Toronto ENGEL van Koen Mortier voorgeschoteld. Veerle Baetens en Anne Coesens komen DUELLES van Olivier Masset-Depasse presenteren en uiteraard is er ook Lukas Dhonts GIRL, die andere Oscarfavoriet, voor diens Canadese première. Brusselse actrice Lubna Azabal zal aanwezig zijn voor de vertoning van TEL AVIV ON FIRE van Sameh Zoabi, documentairemaker Jawad Rhalib toont zijn recente werk WHEN ARABS DANCED en Matthias Schoenaerts krijgen we in Thomas Vinterbergs KURSK te zien aan de zijde van Lea Seydoux en Colin Firth. Ook in het kortfilmprogramma lopen we landgenoten tegen het lijf: met het eerder in Cannes vertoonde CE MAGNIFIQUE GÂTEAU! brengen Emma De Swaef en Marc James Roels een intrigerende verwerking van ons koloniaal verleden.

 

Na het hele Netflixdebacle in Cannes verloopt het huwelijk tussen de film- en televisiewereld hier rimpelloos dankzij onder meer het programma Primetime. TIFF maakt brandhout van hokjes en stak het vreugdevuur gisteren aan met openingsfilm OUTLAW KING, een Netflixproductie van David Mackenzie. Het experimentele programma Wavelength van Andrea Picard is opnieuw volgestouwd met filmparels die ongetwijfeld zullen belanden op de lijstjes van de programmatoren van Belgische festivals als Age d’or en Courtisane. En de programma’s Next Wave, Discovery, Platform en Master zijn respectievelijk gewijd aan ‘jong’ talent (GIRL van Lukas Dhont, FIRECRACKERS van Jasmin Mozaffari), ‘veelbelovend’ talent (FARMING van Adewale Akinnuoye-Agbaje), ‘bijna gevestigd’ talent (DESTROYER van Karyn Kusama) en filmmeesters (LE LIVRE D’IMAGE van Jean-Luc Godard).

 

TIFF deinst niet terug voor politieke films. Zo staan politieke figuren en, in de meeste gevallen, hun schandalen centraal in THE FRONT RUNNER (Jason Reitman), AMERICAN DHARMA (Errol Morris), FAHRENHEIT 11/9 (Michael Moore), LORO (Paolo Sorrentino), MEETING GORBACHEV (Werner Herzorg) en de recentste film van Sergej Loznitsa, THE TRIAL. Verder is ook hier de slagkracht van activistische burgerbewegingen als Black Lives Matter voelbaar in onder andere THE HATE U GIVE (George Tillman Jr.) en WHAT YOU GONNA DO WHEN THE WORLD’S ON FIRE? (Roberto Minervini) dat ook opgenomen werd in de competitie van Venetië. Het succes van activiste en Hunger Games-actrice Amandla Stenberg het voorbije jaar en op dit festival (naast THE HATE U GIVE zal ze ook te zien zijn in oorlogsdrama WHERE HANDS TOUCH van Amma Asante) doet sommigen nu al spreken van ‘het jaar van Amandla’.

 

Op de eerste editie van het festival in post-Weinsteintijden heeft ook #MeToo een duidelijke impact op TIFF. Er wordt dit jaar nadrukkelijk ingezet op diversiteit en gendergelijkheid. Zowel op het scherm (een derde van de geprogrammeerde films werd door vrouwen gemaakt) als ‘buiten beeld’: het festival lanceert zaterdag de ‘Share Her Journey’-campagne (een vijfjarenplan dat vrouwen voor en achter de camera wil steunen in de filmindustrie) en opende een anti-intimidatie-hotline voor het festivalpubliek. Net als Sundance implementeert TIFF dit jaar ook een aantal elementen uit het Annenberg Inclusion Initiative waar Frances McDormand onrechtstreeks naar verwees tijdens haar Oscarspeech eerder dit jaar. Dit betreft voornamelijk diversiteit onder journalisten en in verslaggeving. Dat zou moeten worden vertaald in een toename van 20% (en meer middelen voor) vrouwelijke journalisten, niet-witte journalisten en ondergerepresenteerde media.

 

In de persruimte zelf worden diepe zuchten ritmisch afgewisseld met luide ‘pings’ van bij opgejaagde journalisten binnenstromende e-mails. De rest van het land mag dan in de ban zijn van de Noord-Amerikaanse handelsakkoorden en het al dan niet bouwen van pijplijnen, in Toronto zal daar de komende twee weken niet veel van te merken zijn. King Street, voor de gelegenheid omgedoopt tot ‘Festivalstreet’, stroomt snel vol met lange wachtrijen en is zowat overgeleverd aan de grote merken. Supermarkten, limonades, mobiele telefonie, banken … monopoliseren Toronto. Het is een heel andere ‘vertoning’ op de Canadese Croissette, waar je (te) veel gratis voedsel naar je hoofd geslingerd krijgt. Na de visie van MUSEO (Alonso Ruizpalacios) kom ik drie straten verder nog steeds stewards tegen die gratis popcorn proberen kwijt te spelen. Misschien verklaart dat de ietwat dubieuze sponsordeal met toiletpapiergigant Cashmere en de aansluitende advertentie met scabreuze connotatie in het programmaboekje: “reel softness”.

 

BEELD: BEAUTIFUL BOY

Geschreven door INGE COOLSAET
 
onomatopee