Tijgercompetitie in Rotterdam

Speerpunt van het Internationaal Filmfestival van Rotterdam (IFFR) is al jaren de Tijgercompetitie, met sinds vorig jaar één grote winnaar (in de plaats van drie laureaten voordien). Vanaf 25 januari duiken opvallend veel jongeren voor de camera op.

In de competitie van de 47ste editie tonen acht films wat soms moeilijk in woorden te vatten is. Tussen 25 januari en 1 februari staat er elke dag één film uit deze selectie centraal.

De Nederlandse bijdrage POSSESSED van Metahaven (het kunstenaarsduo Vinca Kruk en Daniel van der Velden) & Rob Schröder is een experimentele documentaire over de jeugd van tegenwoordig, die opgroeit met sociale media en daarom niet zelden een vreemde kijk heeft op de wereld om hen heen. Thema’s als vereenzaming en hun reactie daarop roepen vage herinneringen op aan Home van Fien Troch, niet in het minst door het gebruik van verschillende soorten beelddragers.

Drie selecties komen uit het aanbod van door het Hubert Bals Fonds gesteunde wereldfilms. NERVOUS TRANSLATION van de Filipijnse Shireen Seno zet na het coming-of-ageverhaal Big Boy (2011) nog een stap verder terug in de tijd door de onschuld van een kind, kijkend naar wat waar is en wat vriendschap betekent, te linken aan de onzekerheden van de prille jeugd waarin het kind nog niet goed weet hoe het leven aan te pakken. Het resultaat is een onbevangen, frisse kijk van een klein meisje op de wereld.

De Braziliaanse Maria Meliande is intussen al tien jaar aan de slag en toch is SULTRY haar debuut. Een ernstige aanklacht werd het tegen de overheid van haar land, die gebouwen liet slopen, eenvoudige mensen dakloos maakte, aan hun lot overliet en hen ook nog eens met een rotschimmel opzadelde. Dat alles enkel tot meerdere eer en glorie van de prestigieuze Olympische Spelen.   

De derde Hubert Bals Fonds-film in de Tijgercompetitie is REPORTS ON SARAH AND SALEEM van de Palestijnse filmmaker Muayad Alayan, die in 2015 al Love Theft and Other Entanglements maakte. Zijn nieuwe liefdesgeschiedenis zou niks aparts zijn, indien die niet in Israël zou plaatsvinden, waar alles politiek geladen is en de overheid privégesprekken afluistert en misbruikt.

Dankzij een coproductie tussen Portugal, Brazilië en Kaapverdië slaagden Filipa Reis en João Miller Guerra erin om DJON AFRICA te realiseren. Een zorgeloos levende jonge Portugees krijgt te horen dat hij niet alleen fysiek op zijn vader lijkt (“Een versierder en een boef”), al heeft hij hem dan nog nooit gezien. Dat zet hem aan om voor het eerst in zijn leven te reizen naar Kaapverdië, waar de op hem gerichte verwijten niet meteen verdwijnen. Niet verwonderlijk bijgevolg dat dat aan zijn persoonlijkheid vreet.

In I HAVE A DATE WITH SPRING van de Zuid-Koreaan Baek Seung-Bin, bekend van Members of the Funeral (2009), krijgen vier jonge mensen een onvergetelijk geschenk op hun verjaardag. Maar dan blijkt die dag plots de laatste te zijn dat de aarde bestaat. Daarmee rijst meteen de vraag, bedoeld voor de toeschouwer: Wat zou jij nog willen doen op je laatste levensdag? Gegarandeerd stof voor discussie.

De satire THE WIDOWED WITCH van Chinees Cai Chengjie is als een feniks herrezen uit zijn vorige film Shaman, die voor nogal wat commotie zorgde. De huidige versie werd helemaal opnieuw gemonteerd, tot en met stukken wegknippen en nieuwe scènes bijplakken. Centraal staat een net weduwe geworden vrouw die met haar camper door China reist, mensen geneest en op die manier tracht haar geschonden status te heroveren. De vrouw als metafoor voor het hedendaagse China, dat als industriële grootmacht zijn blazoen van vervuiler en schender van mensenrechten tracht op te poetsen.

PIERCING ten slotte is de enige niet-wereldpremière in de Tijgercompetitie, maar dat is niet nieuw. The Land of the Enlightened van Pieter-Jan De Pue was dat in 2016 ook niet. De Amerikaanse regisseur Nicolas Pesce liet met de meesterlijke horrorfilm The Eyes of My Mother (2016) veel mogelijkheden tot interpretatie aan de kijker over. Zijn nieuwe verweeft de machtsstrijd tussen een man en een vrouw in een drieluik dat blijft verbazen.

Zo zullen er wel meer avontuurlijke films zijn in Rotterdam, vanaf 24 januari wanneer JIMMIE van de Zweed Jesper Ganslandt het filmfestival opent, tot slotfilm THE DEATH OF STALIN van de Schot Armando Iannucci (showrunner van de politiek-satirische televisiereeks Veep).

Meer informatie op de website van het festival.

Beeld: SULTRY

Geschreven door ALFONS ENGELEN