Torino Film Festival: The times they are a-changin’

Na het overlijden van Bernardo Bertolucci openden alle voorstellingen van het 36ste Torino Film Festival als eerbetoon met een montage van fragmenten uit zijn films. Op 27 november, een dag na zijn dood, stonden bij toeval twee films geprogrammeerd die, als ze vertoond zouden zijn geweest in 1972, evenveel veroordelingen en inbeslagnames zouden hebben gekend als ‘Last Tango in Paris’.

Vandaag is er echter geen enkel schandaal rond de expliciete bevallingsscène in het Spaanse ENTRE DOS AGUAS (Isaki Lacuesta) of voor de vaginavochtafscheiding van een modepop in het Engelse IN FABRIC (Peter Strickland). Vlak na Black Friday was deze laatste horrorfilm, gesitueerd in de jaren 80, geen slechte keuze voor de middernachtsectie ‘After Hours’. Boosdoener is een vlamrood kleed, tijdens de solden gekocht door een gescheiden bankbediende voor een date. Het kwaad wordt veroorzaakt door die ‘stof’, maar de echte dreiging gaat uit van het personeel van de kledingwinkel, als weggelopen uit de 18de eeuw, dat zich uitdrukt in poëtische slogans met Oost-Europees accent. Wie of wat ze zijn is onzeker, maar de menselijke lusten komen boven in de modepopscène.

In de cinefiele sectie ‘Onde’ (‘Golven’) vertelt ENTRE DOS AGUAS (Between Two Waters) van Isaki Lacuesta, na de moeilijkheden wegens het overlijden van hun vader in La leyenda del tiempo (2006), hoe het verder is gegaan met de zigeunerbroers Romero (dezelfde acteurs als toen). Beiden zijn getrouwd en hebben kinderen, maar leven gescheiden van hun familie. Isra, de jongste, die destijds de roeping had een flamencodanser te worden, zit een gevangenisstraf uit wegens drugshandel; Cheíto werkt als bakker op een Spaans marineschip. Bij hun uiteindelijke thuiskomst moeten de twee zich verzoenen met hun familie. Lacuesta hanteert een bijna documentaire aanpak waarbij de camera eenvoudigweg de protagonisten volgt in hun twijfel tussen verantwoordelijkheid en ambitie, en stilstaat voor hun discussies en bedenkingen. Bijna eenzelfde stijl en uitgangspunt hanteert de Braziliaanse hoofdcompetitiefilm TEMPORADA van André Novais Oliveira over Juliana, een jonge vrouw die werk gevonden heeft als sanitair medewerker in een stadje ver van haar thuis en haar echtgenoot.

Tegenover de losse structuur van ENTRE DOS AGUAS en TEMPORADA staat de heel bewuste opbouw van het Hongaarse AZ ÚR HANGJA (His Master’s Voice). Met die via het Torino Film Lab gesteunde film schippert György Pálfi overtuigend tussen sciencefiction en reële mogelijkheid. Een zoon vertrekt vanuit Hongarije naar de VS op zoek naar zijn onbekende vader, een wiskundige die in de Koude Oorlogsjaren verdween en opduikt in archieffoto’s over een geheim militair project. Ook deel van het Torino Film Labprogramma, vertrekt de Sloveense film ZGODOVINA LJUBEZNI (History Of Love) van Sonja Prosenc van een soortgelijk idee: als gevolg van haar dood bij een auto-ongeluk begint de 17-jarige Ewa vermoedens te krijgen over een verborgen aspect van haar moeder. Hoe meer zij zich laat meeslepen in de ontdekking, hoe meer haar oudere broer haar probeert te beschermen.

CATHARSYS OR THE AFINA TALES OF THE LOST WORLD van de Italiaans-Marokkaanse Yassine Marco Marroccu is dan wel apocalyptisch, als laatavondfilm in de genresectie ‘After Hours’ valt het niet onder de vlag ‘Apocalyps’ binnen het TFFdoc-programma. Ten gevolge van energieboringen en van de Al Qaida- en Daesh-terreur is in een nabije toekomst de wereld vervallen tot een ruïne met waterschaarste. In betere tijden vertrokken naar de VS dankzij de Green Card-loterij, keert een ontgoochelde Jamal Afina terug naar zijn land om zijn achtergelaten liefde weer te vinden. Hij wordt opgevangen door een radiopresentator met dictatoriale trekken die hem dwingt zijn levensverhaal te doen voor de microfoon. Opmerkelijke film, ook vanwege de beeldcomposities en tijdsprongen. De lijnrechte Filipijnse thriller ALPHA – THE RIGHT TO KILL behoort eveneens tot de sectie ‘After Hours’. Cineast Brillante Mendoza houdt zoals steeds de vinger op de actualiteit: de strijd tegen drugshandel, vanuit de visie van de film eerder een noodzaak voor de sloppenwijkbevolking dan een brutale misdaad. Afgaand op wat we in Italië vernemen over president Rodrigo Dutertes ‘war on drugs’ verwacht je je aan een regelrechte aanklacht, maar de film maakt een omweg. De jonge drugsdealer Elijah, informant van politie-inspecteur Espino, maakt de uitschakeling met grote middelen mogelijk van een baas en zijn bende. Terwijl de politieleiding volhoudt dat alles volgens het boekje verloopt, blijken er achter de schermen andere praktijken te bestaan.

Beeld: Az úr hangja (His Master’s Voice)

Geschreven door MARCEL MEEUS
 
onomatopee