Toronto: Sorkin en Chastain spelen poker

Kiezen of delen, zo lijkt het wel. Sterren, pers en professionals uit de filmindustrie zijn nauwelijks vertrokken van het Lido in Venetië of ze strijken neer in Toronto. Het 42ste Toronto International Film Festival (TIFF) gaat door van 7 tot 17 september. Een eerste verslag uit Canada.

Reeds in 1998 schreef het bekende Amerikaanse entertainmenttijdschrift Variety dat TIFF zonder twijfel op de tweede plaats stond na Cannes wat betreft films en topsterren. Tien jaar later promoveerde het magazine Time TIFF tot “eenvoudigweg het meest invloedrijke filmfestival ter wereld”. Vraag je hier op het festival naar de top 3 van de 2954 actieve filmfestivals wereldwijd, dan plaatsen ze steevast TIFF op nummer één, voor Cannes, Berlijn en Venetië. Volgens Riki Kucheck, festivalorganisator van het Newport Beach Film Fest, biedt TIFF zoveel meer keuze en toegang tot films die ook echt een verdeler vinden. Eens je in de rij staat voor een film, raak je hier in Toronto ook binnen. Cannes zonder films heeft verder niets te bieden. Toronto blijft een boeiende cultuurstad, ook zonder films. Jennifer Levine van filmmanagementbedrijf Untitled Entertainment vindt het feit dat er geen jury is in TIFF en dus ook geen competitie een belangrijke troef. Geen Gouden Palm, Leeuw of Beer in Toronto; enkel een Publieksprijs (People’s Choice Award) en die is meestal de barometer voor de Academy Awards. Vorig jaar ging die naar La La Land. Die keuze, vergeleken met de Gouden Palm (The Square van Ruben Östlund) of de Gouden Beer (On Body and Soul van Ildikó Enyedi), illustreert duidelijk dat Toronto de ideale opstap is naar de Oscars.

De eerste film die ik op het festival zag is daar een goed voorbeeld van: MOLLY’S GAME van Aaron Sorkin, gebaseerd op de gelijknamige memoires van Molly Bloom. Nee, niet de overspelige echtgenote van Leopold Bloom, het hoofdpersonage uit James Joyce’ roman Ulysses maar de ooit getalenteerde skiester met Olympische ambities die na een ongeval in Los Angeles belandt. Daar realiseert ze haar Amerikaanse droom: van cocktailserveuse tot hospita van besloten pokerwedstrijden waar astronomische sommen geregeld van eigenaar wisselen. Een wereld van glamour en glitter tot de Russische maffia haar te pakken krijgt en ze uiteindelijk door de FBI wordt veroordeeld.

De vraag hier op het festival was natuurlijk of de echte Molly Bloom erin zou slagen de première bij te wonen. Echt of undercover? Hoewel zij de namen van de illustere Hollywoodpokerspelers nooit heeft prijsgegeven, werden hier Tobey Maguire en Leonardo DiCaprio openlijk vernoemd.

Oscarwinnende scenarioschrijver Aaron Sorkin, bekend van onder meer The Social Network (2010) over Facebookbaas Mark Zuckerberg en Steve Jobs (2015), kiest voor zijn regiedebuut voor een vrouwelijke protagonist die zich in een exclusieve mannenwereld moet bevestigen. Karakterieel gevormd door een strenge vader (Kevin Costner) en paternalistisch gestuurd door haar advocaat (Idris Elba) moet Molly zich bikkelhard en emotieloos opstellen. Na haar rol van de genadeloze politieke strateeg die het opneemt tegen de wapenlobby in Miss Sloane (2016, cf. FM 673) vertolkt Jessica Chastain de rol van de pokerprinses die haar verhaal vooral vertelt via voice-over, typisch voor superscenarist Sorkin die zelf is gaan regisseren. Mijn voorspelling: geen Oscar voor Aaron Sorkin, wel een voor Jessica Chastain, die hem miste voor haar hoofdrol in Zero Dark Thirty (cf. FM 632).

Beeld: MOLLY'S GAME

Geschreven door KAREL DE BURCHGRAVE
 
onomatopee