Tribeca Filmfestival: het dagboek van Jessa Wildemeersch 3

Tribeca Film Festival
Manhattan
18-29 April 2012

Dagboek 3

Storytelling

New York. Tribeca. Keanu Reeves produceert de documentaire SIDE BY SIDE (foto) waarin hij filmmakers , DOP’s , producenten en acteurs interviewt over de invloed van de digitalisering bij het maken van films. Een opmerkelijke verschijning daarin is die van Schots-Engelse Anthony Dod Mantle, de DOP van ‘Festen’, o.m. Hij draaide de film met digitale camera. Festen won in 1998 de prijs van de jury in Cannes, maar tegelijk schokte en intrigeerde hij de filmwereld. Het bleek plotseling mogelijk om professionele films te maken met een digitale camera. Vijftien jaar later heeft de digitale camera de filmwereld veroverd. Regisseurs zoals Cameron en Lucas zweren erbij. Dat heeft uiteraard ook te maken met hun overdadig gebruik van ‘special effects’, mogelijk gemaakt door deze nieuwe technologie. Andere regisseurs vinden nog altijd dat het werken met de digitale camera niet opweegt tegen de kwaliteit en schoonheid van de klassieke filmpellicule. David Lynch vindt dan weer dat het einde van het draaien op filmpellicule in zicht is. Over de democratisering van het filmmaken door de digitale camera zegt hij: “Vroeger had iedereen toegang tot pen en papier, nu heeft iedereen toegang tot een camera, maar daarom worden er niet meer goede verhalen verteld.”

Mijn verblijf in New York speelt zich niet alleen af in de straten en filmzalen van Tribeca en Chelsea. Ik profiteer ervan om ook naar het theater te gaan.
In St. Ann’s warehouse in Brooklyn ga kijken naar een bewerking van ‘Festen’ voor het theater. Ik vraag mij af hoe de film naar het theater zal worden vertaald. Tijdens de voorstelling realiseer ik me des te meer dat ‘storytelling is everything’. Het verhaal, daar is het waar het om draait. De kracht van de film ‘Festen’ heeft veel te maken met de toepassing van de fameuze Dogma-regels. In het theater zijn de regels helemaal anders. Er is maar één kader en er is de directe relatie tussen publiek en acteurs. Maar Festen blijkt ook te werken in het theater . De Pool Grzegorz Jarzyna regisseert een topcast van 22 Poolse acteurs die van ‘Festen’ een waar theaterfeest maken. Omdat het script van Festen zo sterk is kan het in elke context worden verteld.

Terug in Tribeca zie ik BABYGIRL van de Ierse cineast Macdara Vallely. Een nog jeugdige moeder en haar zestienjarige dochter worden op de bus in de Bronx versierd door één en dezelfde man. De moeder heeft het niet door. Ze begint een relatie met deze idiote jongeman die er op uit is om zowel moeder als dochter in bed te krijgen. Maar de dochter is hem te slim af en saboteert zijn plan. De film is een mooi portret van de overlevingsinstincten van een meisje in de Bronx. De jonge Yainis Ynoa brengt een prachtige vertolking van zowel de onschuld als de sensuele aantrekkingskracht van een jong meisje.

In New York is het slecht weer. Het regent pijpenstelen. Maar, wel de ideale omstandigheden om de donkere, gezellige ruimte van de cinemazaal op te zoeken..
See what’s next.

Geschreven door JESSA WILDEMEERSCH
 
onomatopee