Twee Vlaamse Films in competitie in Mannheim

De Scandinavische film HEMMA-HOME van Maximilian Hult opent donderdag de 62ste editie van het Internationaal Filmfestival van Mannheim-Heidelberg. Behalve twee Scandinavische films zijn er ook twee Vlaamse film in competitie: DRIFT en BRASSERIE ROMANTIEK. Het luchtig vijfgangenmenu, geserveerd op de avond van Valentijn door Joël Vanhoebrouck, krijgt als enige competitiefilm vier vertoningen en is nu al dè te kloppen film voor de publieksprijs. En het experimentele DRIFT van Benny Vandendriessche, onlangs nog 'talk of the town' op Film Fest Gent, heeft alles om de jury te bekoren die met Istvan Szabo, K. Liimatainen en M. Bize uitsluitend uit filmmakers bestaat. Op deze manier samengesteld allicht om belangenvermenging zoveel mogelijk tegen te gaan waarvan in het recente verleden distributeurs en/of verkopers nogal eens profiteerden. Zo mag worden vermoed.

Concurrenten van 'onze jongens' bij de 14 andere geselecteerden zijn het Nederlandse DE NIEUWE WERELD (foto), een immigratieschets van Jaap van Heusden, integraal in Schiphol gefilmd. En MELAZA, een cynische kijk op de 'condition humaine' in het Cuba van vandaag, in een regie van Carlos Lechuga, trouwens de enige film uit Latijns-Amerika. Voorts komt het gros van de competitiefilms uit Europa met onder meer: BLACKBIRD van Jamie Chambers (UK), DIMMI CHE DESTINO AVRO van Peter Marcias (Italië) en BEFORE SNOWFALL van Hisham Zaman, een Noors-Duits-Iraakse coproductie.

En ten slotte twee films uit Azië, namelijk BENDING THE RULES van Behnam Behzadi uit Iran en MY MANDALA van Elsa Young uit Taiwan. En een Amerikaanse indie, THE RETRIEVAL van Chris Eska, overigens eerder al te zien in Film Fest Gent.

Opmerkelijk is eveneens dat op 2 november in Mannheim aan de Belgische filmer Frédéric Fonteyne het label Master of Cinema Award wordt uitgereikt, ware het niet dat aan deze eretitel vanaf dit jaar NEW werd toegevoegd. In Mannheim is men altijd op zoek naar jong talent en nieuwkomers die dan van nabij worden gevolg in hun verdere filmcarrière. Fonteynes MAX EN BOBO mocht dan nog een niemendalletje van een klucht zijn, zijn volgende film UNE LIAISON PORNOGRAPHIQUE kreeg in Venetië de Prijs voor de beste vrouwelijke vertolking. Zowel LA FEMME DE GILLES als het recente TANGO LIBRE werd her en der gelauwerd. Kortom een filmmaker met een stevig palmares zodat deze huldiging ook kan gezien worden als een aanmoedigingspremie in de zin van: “Goe bezig, doe zo voort!”

Nog een andere 'vernieuwing' wat de prijzen betreft is het vermelden waard. Twintig jaar lang al, dus sedert 1993, werd in Mannheim al de R.W. Fassbinderprijs uitgereikt aan de film met de meest onconventionele vertelstructuur en dat in samenspraak met de Stichting Rainer Werner Fassbinder in Berlijn. Dat is nu verleden tijd. De nieuwe naam voor deze prijs (met hopelijk hetzelfde criterium) heet voortaan Spezialpreis von Mannheim-Heidelberg.

Geschreven door ZENO CORNELIS