Venetië - The Bleeder (Philippe Falardeau)

Eerst een test: wat weet je over Olli Mäki, Chuck Wepner of Jean-Pierre Coopman? Is het alleen de laatste naam die je iets zegt, dan is het omdat deze Belgische zwaargewicht bokser in 1976 in de ring stond tegen Muhammad Ali en verloor na 14 minuten en 46 seconden, maar er toch in slaagde de eer van de leeuw van Vlaanderen te redden. Er zijn heel wat interviews met Coopman, maar nooit kwam er een biopic. The happiest day in the life of Olli Maki, de debuutfilm van de 36-jarige Juho Kuosmanen won dit jaar in Cannes de nevensectie Un Certain Regard. Gedraaid in zwartwit vertelt hij het verhaal van de voorbereidingen en de finale boksmatch in 1962 tussen de Fin Olli Mäki en de Amerikaanse wereldkampioen vedergewichten Davey Moore. Een mijlpaal in de Finse boksgeschiedenis! Net zoals de titelkamp van de Belg Jean-Pierre Coopman tegen Ali. Coopman ging neer in de vijfde ronde, Olli haalde amper de tweede van de vijftien ronden. Dan weet je natuurlijk dat je in deze Finse boksfilm geen zoveelste Rocky-variant moet verwachten. In de plaats krijg je een droogkomisch portret van een zachtmoedige bokser en een einde zonder spectaculaire uitbarstingen van patriottisme, met de echte Olli Mäki in een cameo.

Nu is het de beurt aan Chuck Wepner, die het in 1975 de volle vijftien ronden tegen Ali volhield en er zelf in slaagde de champ in de negende ronde met de vloer te laten kennismaken. “We zijn miljonairs”, zou Chuck zijn manager toegefluisterd hebben, waarop deze antwoordde: “Draai je maar om want Ali kruipt recht en ziet er woedend uit.” Voldoende echter om, zoals Coopman trouwens ook, zijn ganse leven het respect van zijn medeburgers te mogen ervaren. Chuck, vooral bekend door de matchen die hij verloor tegen iconen als George Foreman, Sonny Liston en vooral Muhammad Ali, kreeg de bijnaam ‘the Bayonne bleeder’ wegens zijn enorm incasseringsvermogen. Sylvester Stallone zou zich in 1976 door deze legendarische match laten inspireren voor zijn script van Rocky, zonder evenwel auteursrecht te betalen aan Chuck Wepner. De Canadese kineast Philippe Falardeau van de filmparel Monsieur Lazhar  (2011) legt de klemtoon vooral op het mislukte huwelijksleven van Chuck Wepner, die na jaren van immense populariteit door ontrouw en overmatig druggebruik eindigt met een optreden in ‘de lutte met den beer’. Geen sensationele krachtpatserijen in dit frêle portret: Liev Schreiber, die al Orson Welles speelde in RKO 281 (1999), speelt Wepner zonder franjes, zonder bodybuilding en met dezelfde oude afgedankte jas. Naomi Watts, Schreibers vrouw in het echte leven, is zijn vriendin en Elisabeth Moss zijn ontgoochelde vrouw. Clips uit Ralph Nelsons film Requiem for a Heavyweight (1962) met Anthony Quinn worden gebruikt als een refrein doorheen deze biopic, die zich onderscheidt van recente boksfilms als Southpaw en Creed door zijn diepmenselijkheid.

Geschreven door KAREL DEBURCHGRAVE
 
onomatopee