Venetië: liever "hoer" dan "saai"

De Australische Jennifer Kent is de enige vrouw tussen de 21 cineasten in competitie voor de Gouden Leeuw; niet met een romantische komedie of met een vrolijke musical maar met een bikkelharde wraakfilm: THE NIGHTINGALE.

“Een Italiaanse filmcriticus in de Sala Darsena riep ‘hoer’ toen mijn naam op de eindgeneriek verscheen”, vertelt Jennifer Kent. “Maar liever dat dan iemand die roept: ‘Saai!’’’ Saai is THE NIGHTINGALE zeker niet. De cineaste debuteerde met de horrorcultfilm The Babadook (2014), door Stephen King en William 'Exorcist' Friedkin de hemel in geprezen. In Kents tweede film heeft de horror plaatsgemaakt voor een 136 minuten lange helletocht in het 19de-eeuwse Australische Van Diemensland, het huidige Tasmanië.

“Hoer” is hoe het hoofdpersonage Clare (Aisling Franciosi) constant genoemd wordt door de sadistische Britse luitenant Hawkins (Sam Claflin). Clare is een Ierse gevangene die haar straf moet uitzitten onder toezicht van de luitenant. Ze poetst, wast en kookt voor hem en voor de andere dronken soldaten zingt ze soms Ierse ballades. Die hebben echter alleen maar oog voor het lichaam van de Ierse nachtegaal. Clare wordt beschouwd als een stuk lekker vlees, zoals trouwens alle vrouwen op het eiland.

 

Wanneer Clares echtgenoot Aidan verneemt dat zijn vrouw meermaals verkracht werd, barst het geweld los. In een dronken bui haalt Aidan uit naar Hawkins. Een slecht idee: de volgende dag slaat Hawkins met zijn getrouwen veel harder terug. Clares man en baby worden vermoord; zij wordt voor dood achtergelaten. Maar niets is minder waar! De getraumatiseerde Ierse vrouw trekt de wildernis in op zoek naar luitenant Hawkins en zijn mannen. Die zijn op weg om op tijd de promotie tot kapitein te kunnen halen voor de luitenant. Met de hulp van een spoorzoeker, de Aboriginal Billy (Baykali Ganambarr) zet Clare te paard de achtervolging in. Wanneer Billy tijdens hun tocht zijn Uncle Charlie, zijn verzorger en de spoorzoeker van team Hawkins, dood terugvindt, is ook hij uit op wraak.

 

Aanvankelijk is er totaal geen vertrouwen tussen Clare en Billy, die constant met het denigrerende ‘boy’ wordt aangesproken. Gaandeweg verdwijnt het wantrouwen tussen beiden, maar dat is dan ook het enige positieve in deze uiterst pessimistische visie op de Britse kolonisatie van Australië. Bruut geweld, verkrachting en grof racisme zijn schering en inslag, behalve dan bij die ene boer die Clare en Billy uitnodigt voor een maaltijd. Voor de rest is het één brok doffe ellende waar het lied van de nachtegaal alleen nog kan gezongen worden als antwoord op de cantus van de Aboriginal.

 

THE NIGHTINGALE kan beschouwd worden als de feministische tegenhanger van Warwick Thorntons Sweet Country, met prachtige vertolkingen van Aisling Franciosi (Jimmy’s Hall, Game of Thrones) en vooral van Baykali Ganambarr, de Aboriginaldanser die hier debuteert als acteur. Hij kreeg voor zijn prestatie de Marcello Mastroianni Award. De film speelde in 'Venezia 75', de hoofdcompetitie, en ging naar huis met Speciale Juryprijs. Bekijk hier de volledige palmares van deze 75ste editie.

 

Geschreven door KAREL DEBURCHGRAVE
 
onomatopee