Venetië: Samuel Maoz en Andrew Haigh overtuigen

Op vrijdagavond volgde op het Lido na ‘una bomba di aqua’ een eerste knaller van een competitiefilm, FOXTROT. Ook LEAN ON PETE schaart zich bij de favorieten voor de prijzenregen eind volgende week.

De Israëlische filmmaker Samuel Maoz (°1962) verbaasde al met zijn langspeeldebuut, de claustrofobische oorlogsfilm Lebanon, winnaar van de Gouden Leeuw in 2009. Daarin moest een Israëlische tankcrew zich door vijandelijk gebied weten te manoeuvreren. Met beklemmend resultaat.

In FOXTROT richt Maoz, die Lebanon baseerde op zijn eigen oorlogservaringen in de jaren 80 in Libanon, opnieuw zijn pijlen op wat oorlog aanricht. De moeder en vader van de jonge soldaat Jonathan Feldman krijgen te horen dat hun zoon “in de strijd gevallen” is. De militaire bureaucratie trekt zich meteen op gang, met een postume promotie en een afscheidsceremonie gebriefd door een soldaat die de plichtplegingen daaromtrent afhaspelt als iemand die hetzelfde verhaal al een keer te veel heeft moeten vertellen.

Precies afgemeten beelden in vooral de woonst van de familie tonen hoe voor de beide ouders de grond onder de voeten wegvalt. In wat volgt, schudt Maoz nog enkele verrassende wendingen uit zijn mouw. In zijn tweede bioscoopfilm verandert hij vlot van toon, en heeft hij zelfs een geanimeerd hoofdstukje toegevoegd. Na het meteen naar de keel grijpende begin bevatten vervolgens de scènes aan een verafgelegen wachtpost een beckettiaanse bevreemdende humor, met een in de modder wegzakkende container, een dromedaris en een foxtrot dansende soldaat. Alles samen graaft Maoz zo dieper in de familiegeschiedenis van de Feldmans en toont hij hoe de voortdurende oorlog een machine is die op zichzelf doldraait.

Na de vertoning van FOXTROT voelden sommige bezoekers hun schoenen of open sandalen iets dieper dan gehoopt wegzakken in de plassen die lagen te glinsteren onder het maanlicht. De stortbui was voorbij, het debat over een potentiële Gouden Leeuwwinnaar is geopend.

Eerder heeft ook de Brit Andrew Haigh al bevestigd met LEAN ON PETE. De maker van Weekend en 45 Years heeft zijn oog laten vallen op de gelijknamige roman van Willy Vlautin over een tienerjongen die de ene tegenslag na de andere te verwerken krijgt in zijn zoektocht naar een stabiel leven. Met een innige band tussen een eenzame jongen en een paard, familiale problemen en een tocht door ruraal Amerika – “een omgekeerde western, met een trektocht van west naar oost”, zei Haigh ons – bevat het verhaal flink wat ingrediënten voor een (over)sentimenteel indiedrama. Maar dankzij hoofdacteur Charlie Plummer, die de film draagt, en nevenrollen voor onder meer Steve Buscemi en Chloë Sevigny weet Haigh te laveren tussen sociaalrealisme en woestijnromantiek.

Beeld: FOXTROT

Geschreven door BJORN GABRIELS