Venetië - The Woman Who Left (Ang Babaeng Humayo)

Wat hebben de volgende recente films A Lullaby to the Sorrowful Mystery (2016), From What Is Before (2014), Florentina Hubaldo, CTE (2012) en Melancholia (2008) gemeen? Het zijn vier zwart-wit films van de Filipijnse auteur Lav Diaz (1958), regisseur-schrijver-monteur en dikwijls ook cameraman van films waarover Hitchcock zou zeggen dat hun lengte niet direct in verband staat met het uithoudingsvermogen van de menselijke blaas: respectievelijk 482, 338, 360 en 450 minuten. Inhoudelijk zijn het sociale analyses van de Filipijnse maatschappij, stilistisch verteld via lange, statische shots. Alle vier vielen ze in de festivalprijzen: eerstgenoemde won dit jaar nog de Albert Bauerprijs op de Berlinale. 

Met zijn 3 uur en 46 minuten is THE WOMAN WHO LEFT (ANG BABAENG HUMAYO) aan de korte kant. Zoals hoger vernoemde films heeft Lav Diaz THE WOMAN WHO LEFT in een politieke realiteit verankerd: we schrijven 1997, op 1 juli draagt het Verenigd Koninkrijk Hong Kong over aan China, het einde van het westers kolonialisme. Via de radio horen we voortdurend dat de Filipijnen geteisterd worden door een golf van brutale ontvoeringen: zonder bodyguard wagen de rijken zich niet meer op straat. 

De protagonist is onderwijzeres Horacia (Charo Santos-Concio), later Renata, de wedergeborene genoemd. Ze zit al dertig jaar in de gevangenis voor een moord die zij niet gepleegd heeft. Ze heeft zich bij haar lot neergelegd en geeft gedreven les aan haar medegevangenen. Op een dag bekent haar celgenoot dat Horacia’s ex-verloofde, de rijke Rodrigo Trinidad (Michael de Mesa) uit jaloezie haar de opdracht heeft gegeven voor de moord.

Horacia gaat vrijuit: geen smartgeld, wel een verontschuldiging en een warme omhelzing van de gevangenisdirectrice. Ze komt terecht in een veranderde buitenwereld. Haar man is dood, haar dochter naar een andere stad gevlucht en haar zoon spoorloos verdwenen. Gekidnapt? Ze leidt een dubbel leven. Eén als een Moeder Teresa die zich ontfermt over marginale verschoppelingen: de mentaal gestoorde Mameng, die overal demonen ziet; de straatverkoper die ‘s nachts balut-eieren verkoopt, bevruchte eendeneieren met een bijna volledig ontwikkeld embryo, verondersteld de geslachtsdrift op te wekken, en de transseksuele epilepticus Hollanda (John Lloyd Cruz), wiens moeder een draaiende wereldbol  over zijn naam heeft laten beslissen. Het andere leven dat Horacia leidt is dat van wraakengel. De film meandert verder tussen verzoening en wraak op Rodrigo Trinidad. 

Net als Stephen Kings Rita Hayworth and Shawshank Redemption werd Lav Diaz geïnspireerd door Leo Tolstoys kortverhaal God Sees the Truth, But Waits, waar ook Ivan Dmitrich Aksionov onschuldig wordt opgesloten. 

Geschreven door KAREL DEBURCHGRAVE