Victoria wint op Docville

Een half jaar later dan gepland kon het Leuvense festival Docville dan toch doorgaan. Hoewel onzekerheid troef bleef tot het allerlaatste moment, haalde het festival 80 procent van het aantal bezoekers vorig jaar, toen corona nog gewoon een biermerk was.

In de nationale competitie boog de jury zich over een heel diverse selectie. Het zacht observerende TOUCHING INFINITY (recensie in Filmmagie 708) van Griet Teck, cineast van Feeling My Love, stond er naast IK SCHILDER MET SCHILDERS (recensie in Filmmagie 702), het naar hagiografie en ook wel oprechte waardering neigende portret dat Jacques Servaes maakte van galerist Adriaan Raemdonck. Alexe Poukines SANS FRAPPER (recensie in Filmmagie 705) brengt dan weer de psychologische impact van seksueel geweld in beeld door meerdere mannen en vrouwen het verhaal te laten vertellen van een jonge vrouw die werd verkracht.

Uiteindelijk won VICTORIA, de meest essayistische film in het gezelschap, de Juryprijs voor Beste Nationale Documentaire. Al is VICTORIA eigenlijk de meest door een personage gedreven film die Sofie Benoot, Liesbeth De Ceulaer en Isabelle Tollenaere tot nu toe maakten. Het drietal werkte altijd al mee aan elkaars films, ditmaal als regisseurstrio. “Deze film is ook voor ons drie een nieuwe start”, zei Benoot enkele maanden geleden (interview in Filmmagie 704). “Na enkele projecten krijg je het gevoel dat je eenzelfde werkmethode volgt, die op de lange duur iets te vertrouwd wordt. Niet dat je je eigen aanpak dan beu bent, maar je hebt soms de behoefte om uitgedaagd te worden en andere paden van het filmmaken op te zoeken. We hebben nu meer gedacht aan personages in plaats van aan onze eigen idee-fixes. We zijn van nul begonnen en hebben ons overgegeven aan een nieuw, verfrissend proces.” De jury had wel oog voor die verfrissende aanpak en noemde VICTORIA “vernieuwende, verrassende, poëtische, geestige en overtuigd optimistische cinema”.

De Eervolle Vermelding van de jury ging naar MOTHER van Kristof Bilsen. In een eerder gesprek met Filmmagie lichtte hij het belang toe van personages met gevoel observeren: “Ik ben graag in het hier en nu met mijn personages, ook al is het maar voor enkele minuten, en ik vind het belangrijk dat je dat voelt in een documentaire film. Dat sluit niet uit dat ook daar plaats is voor verbeelding en poëzie, zolang die vertrekt vanuit de personages in de film.”

In de internationale competitie volgde de jury de opvatting van hun collega’s op het Sundance Film Festival eerder dit jaar. Hun hoofdprijs ging naar THE PAINTER AND THE THIEF van de Noorse filmmaker Benjamin Ree, waarin een kunstenaar en de man die schilderijen van haar stal een bijzondere band smeden. Uit de jurytoelichting blijkt dat er enige discussie voorafging aan die prijs en aan het toekennen van de Eervolle Vermelding aan FAITH van Valentina Pedicini. De juryprijs ging uiteindelijk naar de ‘minst cinematografische’ van de twee: “Het is wellicht niet verwonderlijk dat we in deze tijd gekozen hebben voor twee films waarin intimiteit centraal staat. De ene film gaat over twee personages die, ondanks dat ze in hun levens heel ver van elkaar staan, kiezen voor een onvoorwaardelijke vriendschap. De tweede film toont intimiteit op een meer cinematografische manier, binnen een extreme geloofsgemeenschap.”

Naar jaarlijkse gewoonte presenteerde Docville een sectie Weten & Geweten. De prijs voor Beste Documentaire daar werd toegekend aan COLLECTIVE van Alexander Nanau, omdat “die de mechanismen van fraude blootlegt in een spannende film die je meesleept als een politiethriller”. Ook het publiek, dat de organisatoren onverhoopt veelvuldig in de zalen zag verschijnen, stemde op de beste film. De winnaar was dit jaar nipt THE CAVE, Feras Fayyads Oscargenomineerde documentaire over de Syrische oorlogswaanzin. Die laat een sterke indruk na, ook al slaat de dramatisch aanzwellende muziek een ongepaste toon aan (zie onze recensie hier). Hoe om te gaan met emotie en betrokkenheid, en met de balans tussen kijken en bekeken worden, staan steeds opnieuw centraal bij documentaires.

VICTORIA krijgt vanaf 4 november een bioscooprelease.

Beeld: Victoria

Geschreven door BJORN GABRIELS
 
onomatopee