Vrouwen op het TIFF: Elle Fanning als Mary Shelley

In Cannes waren slechts drie van de 19 competitiefilms van vrouwelijke regisseurs. Niet zo bij Toronto Film Festival (TIFF), dat de goede reputatie heeft meer vrouwen in zijn programma op te nemen. Een derde van de geselecteerde films op het 42ste TIFF werd geregisseerd door vrouwen, waaronder enkele regiedebuten van bekende actrices: 'Lady Bird' van Greta Gerwig, 'Unicorn Store' van Brie Larson en 'Bird' van de Canadese Molly Parker.

Verder is er nieuw werk van oudgedienden als Angelina Jolie (First They Killed My Father), Deniz Gamze Ergüven (Kings) en de in Brussel geboren grande dame Agnès Varda met het in België reeds vertoonde Visages Villages. We hebben er vier uitgekozen: een Franse, Britse, Duitse en een Saoedi-Arabische. 

Haifaa Al Mansour uit Saoedi-Arabië debuteerde in 2012 met Wadjda, een pareltje over de tienjarige Wadjda die een fiets wil kopen in een land waar fietsen, net als autorijden, geen geschikte activiteit geacht wordt voor vrouwen. Ze wil zelf het geld sparen en zal dat verdienen door de hoofdprijs te winnen in … een 'ken je Koran'-wedstrijd. Het is niet moeilijk te raden waarom Haifaa Al Mansour voor haar nieuwe film MARY SHELLEY gefascineerd raakte door het verhaal van Mary Wollstonecraft Godwin: het feminisme avant la lettre.

De Engelse literatuur is rijk aan beroemde schrijfsters. Agatha Christie (1890-1976), de geestelijke moeder van de Belgische detective Hercule Poirot en van de oude vrijster Miss Marple, die met haar ijzeren logica de ingewikkeldste moordzaken oplost, is de meest succesvolle auteur aller tijden, in meer dan 100 talen vertaald en vele keren verfilmd. Jane Austen (1775–1817) is dan weer de meest gelezen en meest geliefde auteur, ook omwille van de vele filmadaptaties. Twee schrijfsters spreken echter het meest tot onze verbeelding: Emily Brontë (1818–1848) en Mary Shelley (1797–1851). Emily is de middelste van de drie Brontë-zusters. Slechts enkele jaren voor haar vroege dood en zonder ooit een liefdesrelatie gekend te hebben, beschreef ze de meest passionele liefde uit de Engelse literatuur, die tussen Cathy en Heathcliff in Wuthering Heights, meer dan tien keer verfilmd.

Maar de absolute topper is Mary Shelley, geboren Mary Wollstonecraft Godwin (1797–1851), die slechts 19 was toen ze Frankenstein; Or, The Modern Prometheus (1818) schreef en zo de literaire moeder van de romantische griezelroman, de ‘gothic novel’ werd. Niet zo Horace Walpole, die al in 1764 met The Castle of Otranto: A Gothic Story de eerste roman in dit genre schreef. Welke geniale vrouw heeft het verhaal van Frankenstein, de naam van de dokter-uitvinder en niet van het naamloze monster, bedacht? In welke omstandigheden? Dat is wat de romantische biopic van Al Mansour ons wil vertellen. Mary Shelley was de dochter van de feministe Mary Wollstonecraft en de filosoof William Godwin, een erg vrijdenkend koppel maar toch niet libertijns genoeg om hun 16-jarige dochter te koppelen aan de vijf jaar oudere beroemde schrijver en dichter Percy Bysshe Shelley, atheïst, beoefenaar van de vrije liefde en reeds getrouwd en vader van een dochtertje. Percy schaakt Mary en samen met stiefzuster Claire leidt het trio een avontuurlijk leven, met als hoogtepunt Shelley’s bezoek aan Lord Byrons Villa Diodati in Geneve, waar zij een wedstrijd houden om het beste horrorverhaal te schrijven. Dr. John Polidori schrijft er The Vampyre, Mary haar Frankenstein. Enfant terrible van de Britse cinema Ken Russell verfilmde dit reeds in Gothic (1986) met Julian Sands als Percy Bysshe Shelley, Gabriel Byrne als Lord Byron, Timothy Spall als Dr. John Polidori en Natasha Richardson, dochter van actrice Vanessa Redgrave en regisseur Tony Richardson, die op 45-jarige leeftijd overleed na een skiongeluk, als Mary Shelley.

Bij Haifaa Al Mansour treedt in MARY SHELLEY een nieuwe generatie op de voorgrond: Douglas Booth als Percy Shelley, Tom Sturridge als Lord Byron, Ben Hardy als Dr.  John Polidori en de 19-jarige Elle Fanning als Mary Shelley. Elle Fanning was een kindsterretje dat nu in een rits films te zien is, van 20th Century Women tot The Beguiled, en het nieuwe internationale gezicht van L'Oréal is geworden. Ze vertolkt Mary als een kwetsbare jonge vrouw die via haar literaire talent haar eigenwaarde vindt: “I do not wish women to have power over men; but over themselves.

Beeld: MARY SHELLEY

Geschreven door KAREL DEBURCHGRAVE