Party Girl: Un Certain Regard

PARTY GIRL opende op het festival van Cannes de nevensectie Un Certain Regard, door artistiek directeur Thierry Frémaux in zijn inleidingsspeech bestempeld als "het alternatieve Cannes in het leven geroepen door Cannes zelf", als tegenreactie op de officiële selectie. Nieuwkomers en anciens die experimenteren met vorm en inhoud zijn welkom: in totaal 20 films waarvan sommige ook meedingen voor de caméra d'or prijs voor beste filmdebuut.  

PARTY GIRL is wel een heel bijzonder filmdebuut van drie jonge kineasten die elkaar kennen van de prestigieuze filmschool La Fémis : twee vrouwen, Marie Amachoukeli en Claire Burger en een man, Samuel Theis, wiens eigen moeder Angelique Litzenburger de filmstof voor het verhaal leverde. De 60-jarige nachtclub hostess Angelique is dus de real-life party girl van de titel. Samen met andere niet-professionele acteurs vertolken Angelique Litzenburger en haar drie kinderen hun eigen familiedrama. Je kan het een docudrama noemen, een reality-fiction of cinema vėritė, maar je kan het ook gewoon omschrijven als een authentiek portret van een onconventionele, alleenstaande moeder met drie kinderen. Ze wonen in het Franse Lotharingen, dicht bij de Frans-Duitse grens waar ma haar beroep uitoefent in wat wij zouden bestempelen als uitzuipbars. Daar laat ze, kettingrokend en uitdagend gekleed, mannen veel te dure dranken consumeren. Nu ze de pensioenleeftijd nadert, zoekt ze haar heil in een huwelijk met één van haar trouwe klanten, Michel, een ex-mijnwerker. Via Michel zoomt de film ook in op de sociale context van deze vroegere mijnstreek waar Frans en Duits door elkaar worden gesproken. Maar kan een party girl haar geluk wel vinden in een traditioneel huwelijk?

Net als Gloria In Sebastien Lelio’s recente gelijknamige film of als Gena Rowlands in Cassavetes klassieker A Woman Under the Influence heeft Angelique het als oudere vrouw moeilijk om ware liefde te herkennen. Echt optimistisch is de film niet, maar vergeleken met de twee volgende Certain Regard-films Loin de Mon Pėre en Amour Fou kom je hier toch niet met een zware depressie buiten. Daarover morgen meer.

Geschreven door KAREL DEBURCHGRAVE