Adieu Carrie Fisher (1956-2016) en Debbie Reynolds (1932-2016)

Goodbye, Princess Leia.” Zo stond CNN op 27 december jl. stil bij het bericht van het plotse overlijden van actrice, schrijfster-met-een-scherpe-pen en scenariste Carrie Fisher; het nieuws kwam hard aan. Tijdens een vlucht van Londen naar Los Angeles werd ze niet lang voor de landing getroffen door een hartaanval en enkele dagen later overleed ze aan de gevolgen. Ruim een jaar geleden nog maar werd ze in Star Wars: Episode VII – The Force Awakens (2015, met in de US een box office van bijna een miljard dollar) herenigd met Harrison Ford en Mark Hamill, haar co-stars uit de originele Star Wars (1977, later uitgebracht onder de nieuwe titel Star Wars: Episode IV - A New Hope).

Carrie Fisher, in de Star Wars-franchise ook bekend van het Leia-kapsel in de vorm van een hoofdtelefoon, was geen reguliere actrice. Na haar vlammende debuut in Shampoo (1975), waarin ze als 18-jarige haar vlijmscherpe replieken uitspeelde tegenover Warren Beatty, volgde twee jaar na Star Wars een loopbaan vergelijkbaar met haar levensloop: heel gevarieerd, bijwijlen bijna een rollercoaster, met ups en downs. Er waren rollen in vaak onopvallende tv-series, afgewisseld met soms minderwaardige films, en dan weer toppers zoals Hannah and Her Sisters (1986), When Harry Met Sally … (1989) en haar scenario voor Postcards from the Edge (1990), gebaseerd op haar eigen gelijknamige autobiografie waarin ze haar ervaringen beschreef als kind uit de showbusiness (met ouders actrice Debbie Reynolds en zanger Eddie Fisher); in de film schitterden Shirley MacLaine en Meryl Streep in het diepgravende moeder-dochterdrama.

Andere autobiografische literaire werken zijn Wishful Drinking (2008, naar haar one-woman show), Shockaholic (2011), en nu The Princess Diarist (2016, haar dagboek over de opnamen van Star Wars); ze was eind 2016 nog op pad om dat laatste boek te promoten.

De voormalige prinses Leia, die in de muzikale legende Paul Simon haar eerste echtgenoot vond, maakte geen geheim van de drugs- en drankverslaving die ze overwon. Belangrijker om te onthouden is dat ze vooral, net als haar evenknie Oliver Stone, áchter de schermen voor tal van Hollywoodinsiders de laatste strohalm was als gereputeerde script doctor. Schrijverstalent, en erg ad rem. Na Fishers overlijden op haar 60ste regende het dan ook meteen op alle (sociale) media betuigingen van lof en respect voor deze veelzijdige en talentvolle dame.

De (film)wereld reageerde geschokt toen een dag later het bericht van het overlijden van haar moeder, Hollywoodlegende en destijds America’s sweetheart Debbie Reynolds (84) de wereld werd ingestuurd: zij overleed aan een beroerte (“a massive stroke,” meldde The Los Angeles Times) toen ze was begonnen met de voorbereidingen van Carries begrafenis. Verbijstering alom.

De song ‘Aba Daba Honeymoon’ met Carleton Carpenter in Two Weeks with Love (1950) en vooral het superieure Singin’ in the Rain (1952) katapulteerden Reynolds’ filmcarrière destijds naar de hoogste regionen en hielden haar tot halverwege de jaren zestig als een van Hollywoods leading ladies aan de absolute top in het lichtere genre van musicals en komedies. Ze was ook danseres – zie onder meer haar MGM-palmares – en als zangeres stond ze in 1957, in het tijdperk van Elvis Presley, Pat Boone, Paul Anka en The Everly Brothers vijf weken lang op nr. 1 in de Amerikaanse Top 100 met de song ‘Tammy’ uit haar romantische komedie Tammy and the Bachelor.

In 1964 werd ze genomineerd voor een Oscar voor haar rol in The Unsinkable Molly Brown en speelde ze Soeur Sourire in The Singing Nun; dat werd een van haar laatste hoofdrollen voor ze overstapte naar televisie en Broadway (de musical Irene, 1973) naast sporadische filmrollen. Ze was ook bekend om haar uitgebreide vintage collectie van MGM-props, sets en kostuums die ze bij de grote uitverkoop van de studio in 1970 had opgekocht en die later een tijd werden tentoongesteld in het Debbie Reynolds Hotel & Casino in Las Vegas, totdat de collectie verkocht moest worden. Dezer dagen is er in de VS de tv-première van de documentaire Bright Lights: Starring Carrie Fisher and Debbie Reynolds, die een portret schetst van beide dames.

Geschreven door LEO VERSWIJVER

Adieu Carrie Fisher (1956-2016) en Debbie Reynolds (1932-2016)

Media: