Adieu Doris Day, Golden Hollywoods stralende glimlach

Doris Day, de glimlachende koningin van Golden Hollywood, heeft ons verlaten. Een blik in ons fotoarchief toont ons een veelzijdig talent, dat zal blijven stralen.

In de lijn van tal van Tinseltownvedettes sierde Doris Day (geboren als Doris Mary Kappelhoff, 1922) twee maal de cover van Film en Televisie, de verloper van Filmmagie: in 1960 bij de release van Pillow Talk en in 1963, door haar hoofdrol in That Touch of Mink. Haar acteercarrière was kort maar intens: twintig jaar Hollywood vulde ze met dubbel zoveel rollen. De musicals waarin ze speelde in de fifties (I'll See You in my Dreams, Love Me or Leave Me ...) en de zedenkomedies in de sixties (Send Me no Flowers, That Touch of Mink ...) stonden steevast bovenaan de box office. Na haar carrière in film en televisie werd vaak denigrerend naar haar verwezen als een typetje: de 'te brave' huisvrouw, een meegaande blondine zonder ruggengraat. Door de seksuele revolutie eind jaren zestig, kreeg het beeld van de ideale vrouw die ze neerzette veel kritiek.

Covers Film en Televisie (vandaag Filmmagie), 1960 en 1963

Doris Day was in de eerste plaats een groot zangeres. Ze werd ontdekt door bigband leider Barney Rapp, die haar de artiestennaam Day voorstelde, waarna de bal aan het rollen ging. Verschillende bigbands vroegen haar als frontzangeres en met onder meer Les Browns Band of Renown tourde ze door de VS. Op die manier werd ze 'gespot' door Michael Curtiz, de Hongaars-Amerikaanse regisseur die sterren maakte van Errol Flynn en Bette Davis. Hij was op zoek naar een "all-American girl", inderdaad het cliché waarmee later al schertsend naar Day verwezen werd. Daarmee is echter niets gezegd over haar acteer- en zangprestaties. De films waarin ze zong, tilde ze zonder weerga naar een hoger niveau. Ze kon het publiek doen verstommen met de combinatie van haar présence en haar stem, ook als de film zelf minder sterk was. George Walsh schrijft daarover de volgende mooie woorden in het overzichtswerk Actors and Actresses (red. James Vinson, 1986):

   "Doris Day was een van de populairste sterren die Hollywood voortbracht­ – door hoe ze acteerde, door haar veelzijdigheid en door haar talent om voor miljoenen mensen een droom te vertalen – maar in de momenten wanneer ze zong op het scherm, wanneer ze door haar verschijning de filmische constructies rondom zich deed verbleken, was ze méér dan een ster. In die momenten, los van alle context, was ze een artiest die de kijker boven zichzelf liet uitstijgen."

Day vertolkt het wereldberoemde 'Que sera sera' in The Man Who Knew too Much, 1956

Eind jaren 60 zei de filmwereld vaarwel. Ze deed nog televisiewerk (The Doris Day Show, 1973), maar haar populariteit was tanend. Ze trok zich terug uit de showbusiness en ging zich inzetten voor dierenrechten met de Doris Day Animal Foundation. Wel bracht ze op 89 jaar verrassend genoeg een studioalbum uit: My Heart, met op de albumcover een portret van haar en haar hond. Ze leefde omringd door dieren in Carmel, California. Op 13 mei overleed ze aan een longontsteking, op 97-jarige leeftijd.

Muziekalbum My Heart, 2011

Geschreven door CHARLOTTE TIMMERMANS

Adieu Doris Day, Golden Hollywoods stralende glimlach

Media: