Adieu Richard Williams (1933-2019)

Op 16 augustus overleed de Canadese animator Richard Williams. Zijn naam doet bij de doorsnee filmkijker waarschijnlijk geen belletje rinkelen, maar de films waaraan hij werkte doen dat wel. Zo animeerde hij de openings- en slottitels van twee Pink Pantherfilms. Het beroemdst werd zijn werk met de film 'Who Framed Roger Rabbit', waarvoor Williams twee Oscars won, een voor de Best Visual Effects en een Special Achievement Award voor de animatieregie en het karakterontwerp.

De animatie van Who Framed Roger Rabbit was zijn tijd ver vooruit. Eind jaren 80 stonden CGI en computeranimatie nog in hun kinderschoenen en hoewel er al wel films waren uitgebracht die animatie en live action combineerden, was deze integratie aan flinke beperkingen onderhevig. Zo ziet de scène in Mary Poppins (1964) waar Dick van Dyke met pinguïns danst er best aardig uit, maar dat komt vooral doordat de pinguïns steeds op dezelfde lijn dansen. De camera kon namelijk wel bewegen, maar alleen als het perspectief niet veranderde. Ook close-ups en belichting vormden een probleem, net zaken die nodig zijn om een wereld te creëren waarin live action en animatie naadloos op elkaar aansluiten. Het team achter Who Framed Roger Rabbit ging op zoek en kwam terecht bij Richard Williams. Hij had een aantal commercials gemaakt waarbij hij talrijke ongeschreven animatieregels overtrad en deed al lang onderzoek naar het gebruik van perspectief in animatie. Hij nam de monsterklus aan en de rest is geschiedenis.

 Storyboardschets Who Framed Roger Rabbit

Met zijn tour de force vestigde Williams zijn naam in Hollywood en hierdoor kwam de financiering van zijn lievelingsproject The Thief and the Cobbler eindelijk rond. In zijn studio in London werkte Williams met zijn team, vaak tussen betaald werk door, bijna 30 jaar lang aan deze film. De animatie was ongelofelijk, maar Williams wilde dat alles er perfect uitzag en liet shots keer op keer overdoen. Toen deadline na deadline gemist werd, nam Sony, een van de financiers, de touwtjes in handen. Ze maakten de film af in hun eigen studio, maar het resultaat was belabberd en succes bleef dan ook uit. Uiteindelijk zou The Thief and the Cobbler zoals Williams hem voor ogen had nooit gemaakt worden en kreeg de film in animatiekringen de bijnaam ‘The greatest film never made’.

Na het debacle met The Thief and the Cobbler sloot Williams zijn studio en trok hij zich samen met zijn vrouw Mo terug in Canada. Het was daar dat ze het idee kregen om animatieworkshops te geven aan studenten in een soort stand-upcomedystijl. Deze workshops werden een enorm succes en er volgde een boek en dvd-reeks met als titel The Animator’s Survival Kit. Als Williams met zijn films al veel jonge makers inspireerde, dan werd met zijn educatief werk zijn invloed op de animatiewereld alleen maar groter. Veel animatoren zien hem als een mentor, waaronder ook grote namen zoals Tomm Moore (Song of the Sea, Secret of Kells) en zowat elke animator heeft zijn ‘bijbel’ in de boekenkast staan.

Boekcover The Animator’s Survival Kit

Hoe diep het respect voor Richard Williams is, bleek ook toen hij in 2017 tijdens de European Animation Awards de Lotte Reiniger Achievement Award mocht ontvangen en verwelkomd werd met een minutenlange staande ovatie van het aanwezige publiek.

In 2015 werd Prologue, zijn laatste korte film, genomineerd voor een Oscar. De film diende als inleiding op een lange film waar Williams tot zijn dood aan werkte en die hij losjes baseerde op Aristophanes’ anti-oorlogstoneelstuk Lysistrata. Spijtig genoeg zal ook deze film nooit te zien zijn zoals de animatiegrootmeester hem in gedachten had.

Geschreven door NANCY FORNOVILLE

Adieu Richard Williams (1933-2019)

Media: 

onomatopee