After the Storm

De boomlange veertiger Ryota heeft betere tijden gekend. Lang geleden won hij een prijs met zijn debuutroman, maar sindsdien wil het schrijven niet meer lukken. Met zijn bijbaantje als privédetective komt hij niet rond en bovendien is hij verslaafd aan gokken, waardoor hij de alimentatie voor zijn zoontje nauwelijks bij elkaar krijgt. Maar dat belet hem niet om zijn ex-vrouw en haar nieuwe vriend te bespioneren.

Dit sjofele, slecht geschoren personage lijkt zo weggelopen uit een roman van Raymond Chandler of Ross Macdonald. AFTER THE STORM is evenwel geen hard-boiled detectiveverhaal, maar een film van Hirokazu Kore-eda (Like Father, Like Son, Still Walking, Nobody Knows).

Na de mangaverfilming Our Little Sister voert de cineast een nieuwe variatie op van zijn vertrouwde thema, namelijk de dynamiek van familierelaties. Maar zoals dat alleen bij grote kunstenaars kan, voelt het resultaat fris en vernieuwend aan. Weinig cineasten slagen erin zulke rijkgeschakeerde personages te creëren, waarbij je onmogelijk partij kunt kiezen, want je begrijpt de beweegredenen van elk afzonderlijk. Ryota heeft een puinhoop van zijn leven gemaakt, maar komt op een vreemde manier toch sympathiek over. De fraaie portrettengalerij wordt uitstekend gediend door een reeks acteurs die je herkent uit Kore-eda’s voorgaande films. Een speciale vermelding verdient Kirin Kiki (de kranige pannenkoekenverkoopster uit An/Sweet Bean van Naomi Kawase). Zij speelt de bejaarde moeder die na het overlijden van haar nietsnut van een echtgenoot het gestrande huwelijk van haar zoon weer tracht vlot te trekken.

Dankzij de transparante beeldregie, zonder stilistische hoogstandjes, kun je de personages bijna aanraken. En door de vederlichte muziek (gefluit, piano, akoestische gitaar) blijft de toon luchtig, ondanks de zwaarwichtige thematiek. Zoals in Still Walking maakt Kore-eda op een beslissend moment gebruik van een popsong, ditmaal van de Taiwanese zangeres Teresa Teng. Langs zijn neus weg geeft hij trouwens fijnzinnige inzichten mee over het realisme van kinderen en de verschillende tijdsbeleving van mannen en vrouwen. Zonder de minste nadrukkelijkheid laat hij zien hoe je met de jaren meer en meer op je ouders gaat lijken, ook en zelfs vooral als je dat liever niet wilt.

Geschreven door GORIK DE HENAU

After the Storm

03/05/2017
Regisseur: 
Scenario: 
Genre: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
Lumière

Media: 

onomatopee