Ain't Them Bodies Saints

“Ik hou van Texas en zijn prachtige landschappen”, zegt filmregisseur David Lowery. “Het contrast tussen het intieme verhaal dat ik wil vertellen en de epische achtergrond waartegen het zich afspeelt is perfect voor deze film.

”De combinatie van naturalisme en lyriek levert de Amerikaanse onafhankelijke filmer ook vergelijkingen met de jonge (Badlands) en oude (To the Wonder) Terrence Malick op. Dat heeft alles te maken met de toon en stijl van AIN'T THEM BODIES SAINTS. Er is (ondanks referenties naar de seventies) de ijle tijdloosheid van dit melodrama, maar ook de impressionistische evocatie van geheugen en herinneringen, het larger-than-life-karakter van de personages en het melancholische gevoel verbonden met een fotografie die fraaie kadreringen versterkt met warm zonlicht en magic hour-opnames. Maar vooral ook de voorliefde voor outlaws en spiritualiteit.

Lowery's Texaanse melodrama is een vertrouwd maar ontroerend verhaal van een gedoemde liefde. Bob Muldoon en Ruth Guthrie zijn een koppel dat zich tijdens de openingsscène na een bankoverval uit een door de politie belegerd huis wil schieten. Een politieman sneuvelt tijdens de shoot-out, Bob neemt de verantwoordelijkheid voor het verwonden van een agent (later sheriff Ben Wheeler) op zich en verdwijnt achter de tralies, terwijl Ruth hun dochter Sylvie op de wereld zet. Uiteraard wil Bob ontsnappen en back home vluchten, uiteraard staan er heel wat mensen – onder wie de Machiavelliaanse patriarch Skeritt – klaar om hem duidelijk te maken dat hij niet straffeloos de klok kan terugdraaien.

Bob is een kleine crimineel die gevaarlijk wordt omdat hij zijn eigen hype gelooft en koste wat het kost zijn droom wil realiseren. Hij is vooral ook een naïeve dromer met een romantische ziel, een outlaw met het onmogelijke verlangen gewoon en doorsnee te zijn. Met een klein huisje en een groot gezin. Het emotionele hoogtepunt van AIN'T THEM BODIES SAINTS zit al vroeg in de film wanneer Ruth en Bob na de belegering van hun schuilplaats geboeid en naast elkaar door de politie worden weggeleid. Een mooi, sensueel en triest moment dat de toon zet voor deze variant op het klassieke geliefden-tegen-de-wereldverhaal.

Ruth en Bob houden misschien wel voor het laatst elkaars hand vast, ze fluisteren iets in elkaars oor net voor ze gescheiden worden en letterlijk een andere richting uitgaan. Doordat we de uitgesproken woorden niet horen, focussen we op hun adem en trillende lichamen. Die lijn trekt Lowery door in een film waar blikken en gebaren meer zeggen dan dialogen, waar de aandacht vooral uitgaat naar de kleine momenten tussen de grote dramatische keerpunten. En waar lichaamstaal in het landschap wordt weerspiegeld.

AIN'T THEM BODIES SAINTS is dan ook meer Badlands dan Bonnie and Clyde; in dit nostalgische outlaw-liefdesdrama primeren spiritualiteit en sfeer op traumatische explosies. Lowery's vertelstijl is minimaal. In plaats van dingen extra in de verf te zetten onthoudt hij de kijker details zodat die alert gaten moet blijven invullen en de motivaties van de personages (ook de sheriff die zich wil ontfermen over Ruth) onduidelijk blijven. Complexiteit en authenticiteit zijn innig verstrengeld voor de regisseur van St. Nick. Het Texaanse landschap ademt de westernmythologie uit, maar de helden zijn vooral 'echt'. Zoals Lowery stelt gaat het “over archetypes die door het verstrijken van de tijd versleten raken en in echte mensen veranderen.”

Echte mensen met echte gevoelens. Maar tegelijk blijft Lowery's neo-noir western een volksverhaal met een hoog fabelgehalte dat aansluit bij ons collectieve geheugen en dat perfect past in het rijtje They Live by Night (Nicholas Ray), Gun Crazy (Joseph H. Lewis), McCabe & Mrs. Miller (Robert Altman), Badlands (Malick) en Thieves Like Us (Altman). Klassieke outlaw-drama's met een twist.

Lees het interview met David Lowery in print.

Geschreven door IVO DE KOCK

Ain't Them Bodies Saints

06/11/2013
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
A-Film

Media: 

Trailer: 

5Q0fqVw3TgE