Alleen maar nette mensen

Wat een politiek incorrecte satire had kunnen worden, hebben zowel auteur Robert Vuijsje (van het boek ‘Alleen maar nette mensen’) als filmregisseur Lodewijk Crijns omgevormd tot een eigentijdse zedenkomedie. ALLEEN MAAR NETTE MENSEN pakt de Nederlandse stereotypes aan en laat ze één na één aan het woord.

Je niet thuis voelen in je eigen familie. Het overkomt David, een jonge jood (met Marokkaanse trekken) in volle identiteitscrisis. Zijn elitaire ouders en zijn joodse jeugdliefde houden hem stevig onder de knoet. Op een dag beslist David zijn comfortabel leventje los te laten, het roer drastisch om te gooien en zijn fantasie waar te maken. Hij gaat op zoek naar zijn ideale vrouw: een rondborstige negerin met gouden tanden en dikke billen. Bij zijn elitaire achterban in het rijke Amsterdam-Zuid stuit dat op hevig onbegrip waardoor het contact met zijn jeugdvrienden en de relatie met zijn ouders alsmaar verslechtert. Anderzijds loopt ook de relatie met zijn fantasievrouw Rowanda niet van een leien dakje; door de voortdurende miscommunicatie en de culturele verschillen spat zijn droom snel uit elkaar.  

ALLEEN MAAR NETTE MENSEN is zeer herkenbaar omdat David, zoals elke adolescent, zijn plaats in de wereld zoekt. Voor hem is dat een wereld met uiteenlopende bevolkingsgroepen waar hij ergens tussen zweeft, niet wetend, waar hij in feite thuishoort. Hij komt uit een hoger milieu die niets moet weten van zijn absurde manier van ‘soul searching’ en raakt in een neerwaartse spiraal. De film is doordrenkt met wat op te vatten is als racistische humor maar omdat elke groep zijn vooroordelen mag uitschreeuwen, wordt geen enkele partij benadeeld. Zowel autochtone Nederlanders als allochtonen krijgen de volle lading. Jeroen Krabbé, de stijve vader,  en Imanuelle Grives, de voluptueuze dramaqueen, zijn kostelijk neergezet. Terwijl Géza Weisz’ interpretatie al te geforceerd lijkt.

De verfilming van het boek had grote potentie, maar Crijns slaagt er niet echt in ons de ware problematiek van de schrijnende culturele verschillen in Amsterdam mee te geven. Ook het coming-of-age aspect gaat helaas verloren waardoor er een wat banale komedie overblijft.

Geschreven door JUSTINE DE GRAEVE

Alleen maar nette mensen

28/11/2012
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2012
Distributeur: 
ABC

Media: 

onomatopee