Amour fou

Nee, het is niet ‘voulez-vous coucher avec moi?’ de befaamde song van Patti LaBelle maar wel degelijk "Wil je samen met mij sterven?" dat als een refrein klinkt in AMOUR FOU, het absurdistische, tragikomische doemdrama van de Oostenrijkse cineaste Jessica Lourdes Hausner.

De man die hier dames uitnodigt voor een dubbele zelfmoord is de bekende Duitse dichter-schrijver Heinrich von Kleist, auteur van onder meer Der zerbrochne Krug en Die Marquise von O…, allemaal verfilmd. Maar het is vooral zijn novelle Michael Kohlhaas – over de brave paardenhandelaar die zijn bittere strijd om rechtvaardigheid tot in het absurde voert – die nu nog tot de verbeelding spreekt. Getuige de twee verfilmingen en de spinoffs Ragtime en The Jack Bull. Niet echt geapprecieerd tijdens zijn leven wegens te subversief, was Von Kleist de tegenpool van zijn tijdgenoot Goethe, de grootste dichter van de natie.

Die debuteerde met ‘Het lijden van de jonge Werther’, een briefroman die een golf van zelfmoorden uitlokte. Maar geen dubbele! Daar dacht Von Kleist in 1802 al aan toen hij zijn zus schreef: “Het leven heeft toch nog altijd niets subliemers dan dat men het op een sublieme wijze kan wegwerpen.” Meticuleus gepland deed hij dat dan ook op 21 november 1811 aan de oevers van de Kleine Wannsee in Berlijn en nam hij, amper 34, vrolijk afscheid van de “gebrekkige inrichting der wereld” door zijn (vermeend) terminale vriendin Henriette Vogel in het hart en zichzelf door het hoofd te schieten. Vrij gebaseerd op die notoire dubbele zelfmoord is Hausners zesde langspeelfilm, een kostuumfilm gesitueerd in het Berlijn van 1811 met statische tableaus, volgens de makers geïnspireerd door de visuele stijl van Vermeer.

Het zijn tableaux vivants van familiediners en recitals: een lang kamerspel met filosofische reflecties van de bourgeoisie die hoopt gespaard te blijven van belastingen op hun bezittingen en een verdere democratisering van de samenleving. Veel amour fou heeft Kleist niet te bieden, zeker niet in de zin die de surrealisten er een eeuw later aan zouden geven. Tenzij je zijn voorstellen om samen te sterven als amour fou zou beschouwen. Het einde van AMOUR FOU lijkt te suggereren dat Henriette Vogels dochter hetzelfde lot beschoren is. Tot het leven ons scheidt en de dood ons verenigt.

Geschreven door KAREL DEBURCHGRAVE

Amour fou

18/03/2015
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Lumière

Media: 

onomatopee