The Angry Birds Movie

Het razend populaire spel Angry Birds, waarin de speler vogels in een katapult plaatst om zo veel mogelijk (bij voorkeur alles) van een constructie aan diggelen te schieten, krijgt - een beetje na datum - een bioscoopversie. Na datum, ja. Want dit in Finland ontwikkelde spel liet het eerst van zich horen anno 2009. Er zit bijgevolg al wat sleet op de formule. En hoe maak je van een spel dat bijzonder fijn is om de tijd mee te verdrijven op de trein, achter het bureau of in de hangmat, maar een dramatische spankracht bezit van een zin, een volwaardige langspeelfilm?

Centraal staat de hyperkinetische en contraire vogel Red. Hij woont op een eiland, bevolkt door een kleurrijke groep vogels die niet kunnen vliegen en praten alsof ze zich op Fifth Avenue in Manhattan bevinden. Red is een outcast en moet van de rechter een cursus in zelfbeheersing volgen. Daar maakt hij kennis met de al even hyperactieve kanarie Yellow, de brompot Terrence (ingegromd door Sean Penn) en Bomb - zoals zijn naam laat vermoeden een vogel die ongecontroleerd kan ontploffen. Dit olijke viertal vormt de spil van verzet tegen de groene biggen die, ogenschijnlijk met goede bedoelingen, op het vogeleiland zijn geland.

Die groene biggen die met een boot aanspoelen, het huis van Red in de prak varen en de vogels van het eiland onderhouden met allerlei spektakel, feestjes en geschenken, worden door de vogelgemeenschap met open armen ontvangen. Maar groot is de ontgoocheling als de vogelgemeenschap merkt dat de biggen kwade bedoelingen hadden en er met de eieren van de vele families vandoor gegaan zijn. Ze laten wel een katapult achter op het vogeleiland. Het vervolg laat zich raden.

Bij het bekijken van al die ongein, moest ik plots denken aan de bootvluchtelingen die Europa binnen willen. Het zal ongetwijfeld niet in de bedoeling gelegen hebben van de makers om een sarcastische allegorie van het vluchtelingenprobleem te schetsen. Of vervangen de groene biggen het ‘rode gevaar’ van weleer? Moeten de VS zich opstellen als ‘Angry Birds’ om een mogelijke invasie van ‘terroristen’ te weren? De angst en de paranoia zit er bij de gemiddelde Amerikaan goed in. Je kunt THE ANGRY BIRDS MOVIE, mits wat kwade wil, bijgevolg dusdanig interpreteren. Zij het de volwassen toeschouwer dan. Het jonge volkje neemt gewoon kwade vogels waar die hun kinderen (enfin; eieren) terug willen en bijgevolg hard terugslaan. Voilà: hiermee krijgt u meteen ook de verklaring waarom die vogels uit de titel zo ‘angry’ zijn.

De bovenvermelde politiek incorrecte subtekst buiten beschouwing gelaten, imponeert deze assertieve komedie in 3D met zijn detailrijke animatie. Een lust voor het oog. De gags en de slapstick volgen elkaar in een razend snel tempo op. Alsof de makers met het vuur aan de schenen zaten. Een energieke sfeer primeert dan ook boven subtiliteiten. Maar vermits het doelpubliek zowel kinderen als volwassenen omvat, werden echte extremen vermeden. Het had best allemaal wat gemener en harder gekund. En ja, de verwijzingen en hints naar X-Men, The Shining en affiches en borden stijl ‘Bird Control’, ‘Hamnesty International’, ‘Calvin swine underwear’ of ‘Kevin Bacon in Hamlet’ zijn leuk. De scenarist Jon Vitti schreef mee aan onder andere The Simpsons, King of the Hill en The Office. Bepaalde vormen van maatschappijkritiek, cynisme en/of sarcasme zijn de man dus niet vreemd. Maar de uiteindelijke boodschap van deze bij vlagen absurde, geïnspireerde en grappige animatieproductie is dat we moeten streven naar een gelukkig en vredevol samenzijn. Mooi! Zeker in deze ongewisse tijden.

Geschreven door PIET GOETHALS

The Angry Birds Movie

11/05/2016
Scenario: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
Sony

Media: