Anni felici

Herinnert u zich The Wonder Years nog, die serie die rond 1990 op tv te zien was, met de 12-jarige Kevin die in voice-over verslag deed van zijn tienerleven. Kevins verhaal werd – heel ironisch, heel grappig – nogal eens gelogenstraft door de beelden, waardoor je besefte dat ook de titel niet al te letterlijk moest worden genomen. Wat volgens de volksmond Kevins gelukkigste jaren hadden moeten zijn, bleek een moeizame strijd om zich recht te houden tussen leeftijdgenoten en – vooral – al even onvoorspelbare volwassenen.

Daar moesten wij even aan terugdenken bij het zien van ANNI FELICI, de twaalfde langspeelfilm van Daniele Luchetti, ook al is daar de verteller, Dario, iets jonger dan Kevin. Ook Dario heeft dat scherpe observatievermogen, en net zoals Kevin begrijpt hij niet waarom volwassenen het zichzelf en anderen vaak zo moeilijk maken. Ook in ANNI FELICI wordt de ironie af en toe in de hand gewerkt door de beelden, die ook soms commentaar lijken te geven op de onderlinge relaties. Dario’s vader Guido is een kunstenaar, die wat graag bij de avant-garde in Rome wil horen, maar die dat niet helemaal in zich lijkt te hebben; zijn moeder Serena is dol op haar man, maar niet op zijn voorliefde voor naaktmodellen. Zelf vindt Guido vrijheid heel belangrijk, maar wanneer Serena op zoek gaat naar zichzelf in een feministisch zomerkamp (het zijn ten slotte de jaren 70), heeft hij het daar toch moeilijk mee.

ANNI FELICI, soms grappig, soms vertederend, soms wrang, is na Mio fratello è figlio unico en La nostra vita de derde film waarin Luchetti uit zijn jeugdherinneringen put. Ook zijn vader was een artiest die zijn kinderen ‘lessen’ in kunst gaf (tot zijn grote frustratie, maar tot plezier van de kijker). Ook hij was al jong gefascineerd door camera’s, al was hij in werkelijkheid wat ouder dan Dario toen hij zijn eerste exemplaar kreeg, en al 16 toen hij zich realiseerde dat je een camera kunt gebruiken om er verhalen mee te vertellen.

“De feiten zijn gedeeltelijk de vruchten van de verbeelding”, zegt Luchetti, “hoewel de gevoelens volkomen authentiek zijn. Het was vreemd genoeg nodig om een hoop leugens te verzinnen om te komen tot wat ik in alle nederigheid als de waarheid zou willen definiëren.” Waarheid of verzinsel? Wij hebben er in elk geval van genoten.

Geschreven door EVELIEN VAN VESSEM

Anni felici

25/06/2014
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
ABC

Media: 

Trailer: 

d52eX2QEUn8

onomatopee