Arno: Dancing Inside My Head

DE EX-FRONTMAN van T.C.Matic en Tjens Couter is ondertussen 67 jaar. Onversneden rock-‘n-roll klonk nooit eclectischer en Belgischer dan bij de ruige Oostendenaar. Engels, Frans en West-Vlaams zijn de voertalen voor zijn songs; punk, chanson en tango de genres die hij door de mixer haalt. Het is filmmaker Pascal Poissonnier echter niet om een biografie, laat staan hagiografie, van de levende legende te doen. Zoals de ondertitel aankondigt, wil de filmregisseur in de eerste plaats graven in het hoofd van de pensioengerechtigde rocker. Ironisch genoeg had één fragment hiertoe kunnen volstaan. Tijdens een gezapig onderonsje met stadsgenoot en animatielegende Raoul Servais geeft Arno toe dat hij onafgebroken moet touren en optreden om de opkomende nostalgie te bestrijden. Gisteren en morgen bestaan niet, het leven is nú. Servais wijst hem er fijntjes op dat hijzelf 88 is en de zanger in feite nog veel te jong is voor dergelijke weemoedige bespiegelingen. Niettemin onderschrijft deze documentaire Arno’s woorden: hij schrijft, componeert, repeteert, neemt op en treedt op als een gek. Poissonnier zit hem dicht op de huid, werpt hem schijnbaar achteloos filosofische vragen voor de voeten en gunt hem de tijd om te mijmeren met intimi. Het probleem bij dat alles is dat de artiest zodanig samenvalt met de mens, dat er nauwelijks iets te ontdekken valt (of het wordt in elk geval niet getoond) dat we niet al wisten via zijn openbare leven. Arno leeft en ademt muziek, is een oprechte levensgenieter met een piekerend kantje en zo authentiek dat kapsones hem even vreemd zijn als een gesetteld leven. Arno was en is een onverbeterlijke charmeur, een aspect waar we echo’s van opvangen in zijn speelse omgang met een Franse fan en met de zielsverwante Jane Birkin. Deze scènes bevatten een zeldzame zweem van vergane glorie, maar verraden tegelijk de vrijblijvende aard van deze documentaire. Wanneer Arno niet in muzikale actie is, heeft de film verbazend weinig te vertellen. Poissonnier toont zich hierbij een meer begenadigd camerman dan filmregisseur, waardoor de film, samen met de scherp gekozen archiefbeelden, toch een meerwaarde genereert.

Geschreven door MIK TORFS

Arno: Dancing Inside My Head

19/10/2016
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
Savage Film

Media: 

onomatopee