The Beguiled

Filmmaker met een indrukwekkende stamboom Sofia Coppola heeft zich altijd een houding moeten geven tegenover beroemde voorgangers, in de eerste plaats haar vader. Niet toevallig heerst de spanning tussen overgeërfd privilege en solitaire vervreemding over haar werk.

Recent lijkt Coppola's voorkeur expliciet uit te gaan naar herwerkingen van bekende voorbeelden. Ze zou de regie op zich nemen van het sprookje The Little Mermaid, een van de live-actionremakes die Disney op stapel heeft staan. ‘Creatieve meningsverschillen’ deden haar opstappen, maar met THE BEGUILED heeft ze nu toch een sprookjesachtig verhaal te pakken.

Terwijl de eigenwijze Amy binnen gehoorsafstand van de Amerikaanse Burgeroorlog paddenstoelen raapt, treft ze de gewonde noordelijke korporaal John aan. De in afzondering levende kostschoolvrouwen en -meisjes nemen hem in huis. Net als in Thomas P. Cullinans roman A Painted Devil en Don Siegels verfilming uit 1971 met Clint Eastwood zet de soldaat van het vijandelijke leger, een man bovendien, de onderlinge relaties op scherp. Coppola legt zich toe op de ingehouden spanning van rituelen (muziek maken, les volgen, wassen, eten) die uit balans raken. Zinspelende dialogen en enkele uitbarstingen van geweld leggen onderhuidse frustraties en seksuele interesse bloot, zonder radicaal te ontsporen. Coppola heeft haar benadering “een gesprek met de eerste film” genoemd, “tussen een mannelijk en een vrouwelijk perspectief”. “Ik kon me niet herkennen in hoe de film uit de jaren 70 omging met vrouwelijke seksualiteit, en dus heb ik dat herkenbaarder gemaakt.” Anders dan vrienden Siegel en Eastwood zijn het volgens Kirsten Dunst immers nu “Sofia en haar buddies die een film maken”. Dat vrouwelijke standpunt wordt versterkt door de meer terughoudende uitstraling van Colin Farrell, al spreekt uit THE BEGUILED vooral de visie van Coppola-de-filmmaker, meer nog dan die van ‘een vrouw’. En dat laat zich gevoelen. In de VS ontstond er deining omdat Coppola een Afro-Amerikaanse slavin niet heeft overgenomen uit het originele verhaal, naar eigen zeggen omdat slavernij “een te omvangrijk onderwerp was om licht overheen te gaan”. Waarop ze besloot dat personage maar helemaal weg te laten. Nu legt Coppola zich al haar hele carrière toe op de groepsdynamiek en complexe kwetsbaarheid bij blanke, geprivilegieerde meisjes of jonge vrouwen. “Nous sommes des filles”, leren de vijf leerlingen correct uitspreken, terwijl in de verte de kanonnen bulderen. In de kostschool broeit een strijd tussen in zichzelf besloten narcisme en van de buitenwereld afgesloten solidariteit. Veelzeggend zijn vooral de blikken die de opgedirkte dames elkaar toewerpen wanneer ze bij kaarslicht dineren in het gezelschap van hun mannelijke gast. Net als Nicole Kidman beheerst Coppola een onderkoelde fragiliteit, beschermd door een laagje opgepoetst stoïcisme. THE BEGUILED hint wel naar dierlijke verlangens (“I love animals, anything wild and free”), maar die krijgen nooit echt de vrije loop. Al blijven de smachtende en giftige blikken niet zonder gevolg.

Vertoningen: cinenews.be

Geschreven door BJORN GABRIELS

The Beguiled

20/09/2017
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2017
Distributeur: 
Sony Pictures

Media: