The Biggest Little Farm

Permacultuur is geen lachertje. Boeren "zoals vroeger", ­zoals het in de documentaire THE BIGGEST LITTLE FARM wordt genoemd, vergt veel geld, geduld en geloof dat het goedkomt.

Wie geen vertrouwen heeft in de kracht van de natuur, kan maar beter niet beginnen aan regenerative agriculture, of een manier van landbouwen die met natuurlijke processen zichzelf in stand houdt. John en Molly Chester moeten heel wat tegenslagen trotseren wanneer ze een boerderij starten die radicaal het tegengestelde is van de multinationals met hun gebruikelijke, op massaconsumptie gerichte monocultuur. Hun boerderij moet (ooit) volledig draaien op natuurlijke processen, op grote schaal bijvoorbeeld de uitwerpselen van de dieren als meststof gebruiken, op kleinere schaal de meermaals aangehaalde micro-organismen. Chemicaliën of eender welke andere manier van uitroeiing om de veelvuldige plagen te stoppen, zijn uit den boze. Zo wil John, tot ergernis van zijn werknemers, de troep coyotés die regelmatig 's nachts een slachtpartij aanricht in het kippenhok niét doodschieten en wordt een overrompeling aan slakken op de fruitbomen aandoenlijk handmatig met emmertjes aangepakt. Wanneer later blijkt dat de coyotés ingezet kunnen worden om een andere plaag te tackelen en de eenden zich kwakend tegoed doen aan de duizenden slakken, valt alles op z'n plaats. Die kracht van de natuur om de dingen uit te balanceren, staat centraal in THE BIGGEST LITTLE FARM.

De docu wisselt kommer en kwel af met momenten waarop alles in zijn plooi valt, en zet zo sterk in op de gevoelens van de kijker. Gelukkig slaagt hij er ook in ons te doen meeleven, vooral door het schetsen van de persoonlijkheden (van mens én dier) die schuilgaan achter de werking van boerderij. Critici zijn geneigd eerder argwanend te staan tegenover films die dreigen te "Amerikaans" of sentimenteel te worden. Scepticisme tegenover het perfecte plaatje dat John hier presenteert, is echter niet op zijn plaats. Ondanks de indrukwekkende fotografie van John, natuurdocumentairefilmer, is de grootste verdienste van THE BIGGEST LITTLE FARM namelijk niet de film an sich, maar zijn doel en mogelijke impact. Door te informeren over ecofarming op deze soms emotionele, steeds toegankelijke manier, kan de docu aanzetten om na te denken over onze plaats in de natuur. We leren bij over bodemverarming en het gebruik van glyfosaat zonder dat het technisch wordt. Concreter kan het meeleven met het wel en wee van de boerderij aansporen om lokaal te kopen van gelijksoortige boerderijen, of om biologisch te tuinieren met respect voor de natuur. Eerder dus dan te huilen om de klimaatopwarming en de ontkenners daarvan, scharen wij ons achter films over het thema met een positief uitgangspunt. Voor de geïnteresseerden kunnen we ook de meer kleinschalige documentaires Demain (2015) en Food Coop (2016) aanraden.

PAKT, duurzame stadstuinier te in Antwerpen, organiseert op 26 mei de avant-première van THE BIGGEST LITTLE FARM. Op 12 juni komt de film uit in de zalen. 

Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door CHARLOTTE TIMMERMANS

The Biggest Little Farm

12/06/2019
Regisseur: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
Cinemien

Media: