Blackfish

“Veertig jaar lang was SeaWorld aan het woord. Nu krijgt een film van 80 minuten zijn moment”, zei documentairemaakster Gabriela Cowperthwaite in reactie op de anticampagne die het beroemde dierenpark startte. Een brief van SeaWorld aan Amerikaanse filmjournalisten trachtte haar betoog in BLACKFISH te ondergraven. In de kleine mediastorm die volgde, besloot animatiestudio Pixar het verhaal van hun Finding Nemo-sequel aan te passen.

Via efficiënt opgebouwde argumenten, aanzwellende piano- en vioolpartijen, authentiek videomateriaal en emotionele getuigenissen klaagt BLACKFISH de misstanden aan in amusementsoorden als SeaWorld. Spetterende shows met tribunes vol joelende families, de net aangekochte knuffelbeesten in de hand, verzekeren commercieel succes. Achter deze geldmachine schuilt echter heel wat wreedheid. Het dodelijke ongeval in 2010 van orkatrainster Dawn Brancheau is de aanzet om een cultuur van geweld en desinformatie bloot te leggen die al decennialang kan voortbestaan. Voormalige collega’s leggen uit hoe ze als jonge, naïeve dierenliefhebbers in dienst kwamen, hoe ze hielden van de dieren, maar nauwelijks iets wisten over hun natuurlijke gedrag. Verder werden ze amper ingelicht over fatale incidenten met orka’s. Want de dood van Brancheau was geen alleenstaand incident.

Het hele systeem is verrot, vanaf het prille begin al. Een voormalige orkajager die veertig jaar geleden jonge dieren aan hun habitat ontrukte, blikt terug op wat hij nu beschouwt als een barbaars vergrijp. De orka’s beginnen aan een levenslange gevangenschap tussen krappe kooien en opgefokte spektakels. Maar de glazen stulp vertoont geen barsten, zo willen de promotionele video’s van SeaWorld – in de film geweven als een vals klinkend refrein – ons doen geloven. Over BLACKFISH en recente documentaires als The Imposter die de bioscoop halen, wordt graag beweerd dat ze ons kunnen bekoren omdat ze zijn opgevat als een fictiefilm, vaak een thriller of detective. Alsof non-fictie slechts uitzonderlijk verhalend opgevat is en stilistische middelen inzet om zich uit te drukken.

BLACKFISH sluit aan bij de traditie van de onthullende documentaire en voert de spanning vakkundig op door sensatie en sentiment te koppelen aan het uiteenvouwen van bewijsmateriaal. Een intrigerend exposé.

Geschreven door BJORN GABRIELS

Blackfish

30/10/2013
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
Remain in Light

Media: 

Trailer: 

8OEjYquyjcg

onomatopee