Bloodline Seizoen 1

Zonnige neonoir

WANNEER JE EEN familiedrama en een misdaadthriller in de blender mixt, zou je wel eens bij BLOODLINE kunnen uitkomen. De dertiendelige serie uit de Netflix-stal slaat zijn tenten op in het zonovergoten Key West in Florida, waar de voortvarende en gerespecteerde familie Rayburn al bijna 50 jaar een resort exploiteert:  een zonovergoten strand en een helderblauwe zee. Patriarch Robert en het brave moedertje Sally Rayburn hebben hun paradijselijke imperium met zorg en met liefde uitgebouwd. Ook hun kinderen bouwen een geslaagd leven uit onder de spreekwoordelijke kerktoren. John werkt voor de plaatselijke recherche en is zelf ook een echte familieman, Meg een lokale advocate met prima referenties en Kevin ten slotte baat een eigen botenverhuurbedrijf uit. De Rayburns zijn het toonbeeld van wat je Amerikaans fatsoen zou kunnen noemen: hardwerkende mensen die hun American Dream  hebben waar gemaakt, familiewaarden hoog in het vaandel dragen en voor iedereen goed doen. Klinkt bewonderenswaardig, maar sinds David Lynch weten we dat achter de façade van kleinburgerlijke en familiale gezelligheid donkere geheimen kunnen woekeren. Dat is hier niet anders. Wanneer de oudste zoon van Robert en Sally, het probleemkind en zwarte schaap van dienst Danny, terugkeert voor een familiereünie ter ere van de 45ste verjaardag van het resort, staat er behalve moederlief niemand te applaudisseren. Danny gaat gebukt onder een schuldenberg, komt met een vat goede voornemens aanzetten en wil zijn plaatsje binnen het familiebedrijf opeisen. Gezien zijn reputatie als onverbeterlijke recidivist wordt dat verzoek echter op de nodige scepsis onthaald. Met de terugkeer van Danny komt een onverwerkt verleden weer aan de oppervlakte. Langzaam maar zeker wordt een beerput vol duistere familiegeheimen en tragedies geopend die de illusie van fatsoen genadeloos doorprikt.

BLOODLINE hanteert een flashback- en flashforwardstructuur die snel duidelijk maakt dat het verleden van de familie enkele donkere pagina’s bevat en dat het noodlot met terugwerkende kracht genadeloos zal toeslaan, al wordt het hoe en het waarom der dingen maar mondjesmaat prijsgegeven. Parallel met deze verhaallijn loopt het onderzoek van John naar de dood van enkele Latijns-Amerikaanse migranten, een enquête die hem langs mensenhandel en drugssmokkel voert. Dat onderzoek speelt in het begin wat in de marge van het familiedrama, maar naar het einde toe dringt een genrewissel zich altijd prominenter op. Uiteindelijk trekt BLOODLINE voluit de kaart van de misdaadthriller. Uiteraard blijken de verhalen een en ander met elkaar te maken te hebben. Het pad naar die synthese is echter glibberig. BLOODLINE beroept zich dan wel op een flitsende montagestijl, vertoont wat camera-technische spielereien en brengt bij momenten enkele geslaagde noirish toetsen aan, maar au fond is het een trage zit die clichématige verhaaltjes brengt die je al eens eerder en beter hebt gezien.

De cast doet zijn best; de acteurs zijn goed op elkaar afgestemd en brengen een overtuigende familiale dynamiek, toch kunnen ze niet verhullen dat hun personages wat karikaturaal zijn uitgetekend. Ben Mendelsohn (Danny) krijgt alvast een speciale vermelding. Hij brengt een fantastische incarnatie van een door zijn verleden ingehaalde dubieuze, ambigue man die het juiste pad wel wil bewandelen, maar te veel heeft meegemaakt om zomaar de knop te kunnen omdraaien. Wel blijft het hart te koud onder het gewicht van het goedbedoelde maar ergerlijke fatsoen van de andere personages. Te vaak zit je te turen naar een prefab familiemelodrama op Amerikaanse leest geschoeid. Nee, de Lynchreferentie gaat geenszins op. Daarvoor loopt BLOODLINE te strak in de pas. Naar het einde toe wordt het tempo enkele versnellingen opgedreven en verandert de toon, een stijlbreuk die een tikje bevreemdend overkomt. De finale zit clever in elkaar, maar vertoont ook wel de neiging heel veel zaken opnieuw uit te leggen die geen uitleg meer behoeven. Zo holt BLOODLINE, dat met de nodige grandeur werd binnengehaald als the next big thing voor Netflix, zichzelf wat voorbij in de eerste jaargang. Niet slecht, maar zeker ook niet groots.

Geschreven door NIELS LAVEREN

Bloodline Seizoen 1

01/04/2014
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Sony

Media: