Broer

Filmmaker Geoffrey Enthoven is als een portretschilder op de zondagsmarkt. Met grove borstel schetst hij vrolijke tafereeltjes van onder meer bejaarden (Vidange perdue), mindervaliden (Hasta la vista) en carrièretijgers (telenovelle Sara), fluks en ongecompliceerd. Filmgenres worden daarbij gretig gemixt (Halfweg) en zalfachtige muziek niet geschuwd. Vaak levert dat een gladde moraalles op, een enkel keer ook een pijl door het hart. Op dat elan borduurt de productieve filmer met zijn zevende langspeelfilm lekker voort.

BROER ontspint zich aanvankelijk als schmaltzy volkstheater waarin een garagist (Titus De Voogdt) en een oude hotelbaas (Koen De Bouw) een plan beramen om wat geld te verdienen. Door een Ierse weduwe op te lichten hoopt eerstgenoemde zijn falende relatie met geld te redden, terwijl zijn compagnon de route er revanche op een overleden broer mee wil nemen. Gaandeweg vervelt deze comédie à la flamande tot een thriller die suspense wil genereren met moordlustige butlers en een mysterieuze schone op een wit paard. Theatrale flashbacks, dwaze kostuums en vederlichte vertolkingen doen het wankele allegaartje evenwel al gauw ineenstorten.

Tussendoor rommelt Enthoven nog wat met clichés uit film noir en roadmovie, en raakt hij in zijn wraakfilm grote thema's aan zoals zelfverloochening en sterfelijkheid. Het geheel is een onverteerbare brei van 1001 goede bedoelingen die elke focus mist en daardoor nooit pleziert, noch ontroert. Na een resem dwaze intriges en avontuurlijke strapatsen mindert het scenario eindelijk vaart om wat ruimte te geven aan haar acteurs en het Ierse landschap. Maar zelfs een oude rot zoals Koen De Bouw (onlangs nog goed op dreef in T. van Tim Mielants) slaagt er dan al lang niet meer in het kalf te redden van de verdrinkingsdood. Lichtpuntje? Jawel, wanneer de twee broers – de ene dood, de andere levend – samen een verrukkelijk chanson zingen en Ierland op de achtergrond oogstrelend mooi ligt te slapen.

Even snap je waar het bij Enthoven alsmaar weer om draait: het versmelten van die delicate balans tussen schoonheid en kitsch. Het levert een mooie minuut op. Het overige is simpelweg een kwestie van slechte smaak. Of geen smaak?

Geschreven door RUBEN VANDERSTEEN

Broer

20/01/2016
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2015
Distributeur: 
KFD

Media: 

onomatopee