Bullet to the Head

“De tijd dat ik door de studio’s werd ingehuurd is voorbij,” vertelt Walter Hill (°1942), “Hollywood wil geen oude regisseurs”. Tien jaar na zijn laatste bioscoopfilm, het boksdrama Undisputed, en twaalf jaar na het hem uit handen genomen Supernova is Hill terug met de stripverfilming BULLET TO THE HEAD.

Een project dat pas bij hem belandde na 'creatieve meningsverschillen' tussen hoofdacteur Sylvester Stallone en regisseur Wayne Kramer maar dat hij volledig naar zijn hand heeft gezet. “Het gaat om een gewelddadig conflict,” merkt Hill fijntjes op, “en daar heb ik een fijne carrière rond gebouwd”. Met films zoals The Warriors, The Long Riders, Southern Comfort, 48Hrs, Streets of Fire, Extreme Prejudice, Trespass en Last Man Standing mag hij dat zeggen. Geen Amerikaanse filmer maakte zoveel droomachtige films over de brutale realiteit van machismo en geweld.

“Al mijn films zijn westerns” herhaalt Hill in elk interview. Een uitspraak die niet alleen zijn liefde voor film weergeeft maar ook terecht is. Zijn films sluiten inderdaad aan bij de mythologie van het westerngenre en bevatten personages, situaties en scènes die sterke gelijkenissen vertonen met het werk van Budd Boetticher, Anthony Mann, Howard Hawks, Don Siegel en Sam Peckinpah. Ook Hill plaatst stoere helden in moeilijke situaties waarbij ze “doen wat ze moeten doen”, mèt flink wat bloedvergieten. Maar zijn westerns bezitten tevens een hoog rock-'n- roll gehalte. Muziek bepaalt toon en ritme terwijl visuele stilering een onwerkelijke sfeer creëert. Daardoor zijn ze niet alleen onderhoudend maar ook een commentaar op zichzelf.

“Mijn meest succesvolle films bouwden een eigen wereld op,” stelt Hill, “een universum dat de wereld waarin we leven weerspiegelt maar ook abstract blijft”. BULLET TO THE HEAD is een uitgepuurde actiefilm over de ouder wordende huurmoordenaar James Bonomo die samen met agent Taylor Kwon een moeizaam partnership opzet om een ijzige killer en een cynische gangsterbaas te bekampen. Met woorden, vuisten, vuurwapens en vooral veel lef. 'Old school' actie aangevuld met een westernthema; een wetsdienaar arriveert in een vreemde omgeving en gaat samen met een lokale professional de confrontatie met geweldenaars aan. Met New Orleans als Tombstone, cajun tenten als saloons en verlaten fabrieksgebouwen als schuur. En kogels die met mes en whisky worden verwijderd.

BULLET TO THE HEAD is voor Hill ook “een namaak heroïsche hommage aan de actiefilms van de jaren 80” (de sauna-scène lijkt wel uit Red Heat gelicht) en steekt nadrukkelijk de draak met zijn 'old school' karakter. Het is geen toeval dat de jonge speurder zijn smartphone koestert terwijl de oldtimer zweert bij fysieke middelen. Ze interpreteren de macho-kreet “He's going down!” ook anders, de ene figuurlijk en de andere letterlijk. James’ dochter Lisa, een stoere tatoeëerster, omschrijft hem als iemand die “een old school fantasie beleeft, hij beschouwt zich als een pistoolvechter in een oude western die slechts slechteriken doodt.” Van zijn opponent Keegan zegt opdrachtgever Morel dat “hij zichzelf ziet als een held. Je weet wat er gebeurt met helden in films? Ze sterven!” Keegan blijkt ook een cowboy code te volgen, hij misprijst de gangster voor wie respect en loyaliteit niet tellen en zoekt het bijl-duel (à la Streets of Fire) met zijn old school opponent. “Ik wist dat iemand die onvoldoende waarde aan geld hecht gevaarlijk is” sakkert Morel maar ook Keegan misrekent zich en wordt gestopt door een kogel. Al blijft James ervan overtuigd dat hij geen hulp nodig heeft.

Stallones relativerende acteerstijl past perfect bij Hills knipogen – van de film noir voice over tot dialogen zoals “Ben je een agent of een psychiater” – en het stripachtig geweld. Het is grappige rock-'n-roll cinema die niet vergeet dat geweld brutaal is en dat mensen op hun daden worden beoordeeld.

Geschreven door IVO DE KOCK

Bullet to the Head

27/02/2013
Regisseur: 
Productiejaar: 
2012
Distributeur: 
eOne

Media: 

Trailer: 

bUEcwLhHsOg

onomatopee