Cloclo

Van Luikse misfit (La promesse) tot Frans chansonnier in de Parijse Olympia, dat is het parcours van de Dardennes-ontdekking Jérémie Renier. In CLOCLO vertolkt hij niet zomaar een zanger, Renier kruipt in de gebronsde huid van Claude François, destijds Franse superster (uit te spreken met huig-r), podiumbeest en koning van de kitsch.

Het verrast misschien dat Florent-Emilio Siri, van potente actiefilms zoals Nid de guêpes, Hostage en L'ennemi intime, de regisseur van dienst is. Maar CLOCLO stuwt op een jachtig ritme, aangedreven door de pompende pop en tomeloze ambitie van Claude François. Het Franse idool brandt zijn kaars aan beide einden. Hij jaagt een carrière na door zich maniakaal op elk detail te werpen. Zijn lotsbestemming staat in neonletters aangegeven. Voor zijn fans is hij een quasi goddelijke performer, voor zijn naaste omgeving een autoritaire tiran.

Renier zet de immens populaire zanger neer als een onhebbelijke Ken-pop, een eerzuchtige doorduwer, een celebrity die blitse auto’s even snel inruilt als jonge vrouwen, een mislukte familieman die zelf wordt geplaagd door een afwezige vader. Voorbeeldfiguren vindt hij in de Engelstalige populaire muziek: Otis Redding en vooral Frank Sinatra, een soort surrogaatvader. Wanneer die ‘Comme d’habitude’ covert als ‘My Way’ maar de auteur ervan niet erkent, is dat voor François zowel een hoogte- als een dieptepunt.

CLOCLO benadrukt de lijfelijkheid van de chanteur à minettes, die frenetiek danst en tot bloedens toe drumt. Zijn neurotische dwang tot netheid en perfectie maakt hem tot een wassen figuur. Dan weer hoogst onzeker, dan weer barstend van vertrouwen. Hij zoekt (fysiek) contact met zijn fans en de vrouwen in zijn leven (zijn partners, zijn zus en vooral zijn moeder), ook al reageert hij vaak paranoïde en vilein.

“Als je van weinig of niets vertrekt en je er uiteindelijk in slaagt je passie te beleven, dan creëert dat andere angsten”, aldus Siri. Die angsten drijven hem naar onmetelijk succes en een te vroege dood. Siri wilde het cliché vermijden van de biopic waarin de artiest zijn eigen graf delft en meent daarvoor in Claude François een geschikt, complex personage te hebben gevonden. Na een trip van 2,5 uur  – voor niet-fans een beproeving –  blijft CLOCLO een biografisch noodlotsverhaal ‘comme d’habitude’.

 

Geschreven door BJORN GABRIëLS

Cloclo

14/03/2012
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2011
Distributeur: 
uDream

Media: 

Trailer: 

YDjUBbpuHX4