Dark Places

De naam Gillian Flynn doet dan misschien niet meteen een belletje rinkelen, het oeuvre van de amerikaanse thrillerauteur des te meer. Tot nu toe schreef ze drie boeken. Vorig jaar adapteerde David Fincher Gone Girl, van haar debuutroman Sharp Objects wordt momenteel een tv-serie gemaakt en met DARK PLACES zag de 44-jarige schrijfster uit Kansas zopas haar derde boek verfilmd worden. Het verhaal draait om Libby Day, een vrouw die op achtjarige leeftijd haar moeder en twee zussen in een moordpartij verloor, en destijds aan de onderzoekers haar broer als moordenaar aanwees.

Vandaag, vijfentwintig jaar later, hebben haar stuk gemaakte jeugd en die traumatische ervaringen diepe wonden nagelaten. Wanneer ze in contact komt met een lid van de Kill Club – een groep gepassioneerde mysteriejagers bestaande uit ex-politiemensen, privédetectives en advocaten die in hun vrije tijd onder meer oude en onopgeloste moordzaken opnieuw onderzoeken – duiken er vragen op die het beeld dat Libby zich over de aanslag heeft gevormd voorgoed zal veranderen. In ruil voor geld van de club besluit ze haar pijnlijke herinneringen nogmaals op te diepen. Er duiken bewijzen en aanwijzingen op dat de broer van Libby misschien niet de echte dader van de slachtpartij was.

Filmregisseur Gilles Paquet-Brenner smeedt DARK PLACES tot een duistere smeltkroes van drama en thriller, waar voortdurend een unheimlich sfeertje in rondwaart. Knappe flashbacks voeden de suspense nog. Paquet-Brenner mist echter de technische superioriteit van Fincher wanneer het op beeldtaal en sfeerschepping aankomt. Net zoals het oeuvre van Paquet uit ups en downs bestaat – met Sarah's Key (2010) en Walled In (2009) aan de twee uiteindes van dat spectrum – zo balanceert ook DARK PLACES geregeld tussen straf vakmanschap en onfortuinlijk gemiste kansen. Gelukkig slagen het getormenteerde acteerwerk van Theron, het jongensachtige enthousiasme van Nicholas Hoult en de vertolking van Chloë Grace Moretz als dolgedraaide tiener er alsnog in om de meubelen te redden. De uit sombere kleur- en grijstinten opgetrokken beeldframes waar The Hurt Locker-DOP Barry Ackroyd overtuigend mee jongleert versterken zowel de sfeer als het verhaal.

DARK PLACES is geen onvolprezen meesterwerk, maar wel een functionele en onderhoudende filmervaring.

Geschreven door DIMITRI DEWEVER

Dark Places

06/05/2015
Genre: 
Productiejaar: 
2015
Distributeur: 
A-Film

Media: