De leur vivant

Ik vermoed dat De leur Vivant deel uit maakt van een persoonlijk verwerkingsproces. Dat de regisseuse het relaas doet van hoe ze getuige was, of zelfs deel uit maakte van deze familie waarvan de moeder net komt te overlijden. En ik besef dat dit niet helemaal fair is om een film af te rekenen op persoonlijke motivaties waar ik enkel maar het raden naar hebt, maar er valt echt niet veel meer te vertellen over deze registratie van wat er zoal kan spelen bij een doorsnee gezin na het heen gaan van een dierbare.

De vrouw van Henri is net gestorven, na 40 jaar samenzijn. Samen beheerden zij een hotel op het Belgisch platteland. Hun 3 kinderen Dominique, Ludovic en Louis willen dat hun vader het hotel verkoopt. Zo kan hij volgens hen een nieuw leven beginnen zonder voortdurend herinnerd te worden aan zijn vrouw. Zonder rekening te houden met de gevoelens van hun vader nemen zij het roer over. Dan komt Alice, een jonge hoogzwangere vrouw naar het hotel en stuurt al hun plannen in de war. Henri heropent namelijk het hotel voor haar. Bovendien neemt hij haar in vertrouwen omdat hij niet met zijn kinderen kan spreken.

Als toeschouwer zoek je naar betekenis, je probeert patronen te ontdekken, zoals: waarom draaien de eerste scènes van deze film allemaal rond ongepaste reacties onmiddellijk na de begrafenis. Een partner die niet meekomt naar de begrafenis van de moeder van zijn vriendin, maar op telefoonseks aanstuurt. Een acht maand zwangere vrouw die om een sigaret vraagt, zonder dat iemand daar van opkijkt. Maar waar gaat dit naar toe? Naar een wijze levensles blijkt. De vader, nu weduwenaar, steekt een monoloog af over de liefde en de dood. Waarna iedereen reageert zoals te voorzien en te verwachten valt. De leur vivant is, voorbij de persoonlijke motieven van de cinéaste, waarlijk een saaie en oninteressante film.

Geschreven door BRAM DE SUTTER

De leur vivant

09/05/2012
Regisseur: 
Scenario: 
Genre: 
Productiejaar: 
2011
Distributeur: 
Hélicotron

Media: 

Trailer: 

0P5608XWXio

onomatopee