Dead Man Down

Een bank achteruit voor Niels Arden Oplev. De Deense cineast van de originele Scandinavische Milleniumreeks maakt met DEAD MAN DOWN zijn Amerikaanse debuut.

Hiervoor grijpt hij eens te meer naar Jacob Groth als componist en Noomi Rapace als lichamelijk verminkte protagoniste. Rapace kent haar klassiekers: het is omwille van de “crazy fucked-up world of mad violence and criminals” met daarin toch een “beautiful love story” dat ze DEAD MAN DOWN linkt aan jaren negentig films zoals Natural Born Killers. Die verwijzing is misschien wat overmoedig, maar we snappen de opzet van DEAD MAN DOWN wel.

Men neme een Amerikaans actiescript, voege daar een Europese arthousefilmer samen met een liefdesplot aan toe en zo bekomen we een psychologische actieprent die qua beeldregie erg sterk is – even sterk is als Drive. Of dat is toch de bedoeling. Het verhaal: De Hongaar Victor is naar het beloofde land Amerika getrokken, verliest er vrouw en dochter aan een malafide bende en besluit hun levens te wreken. Temidden zijn voorbereidingen ontmoet hij Beatrice, die evenzeer wordt gedreven door wraak en daarvoor Victors hulp inroept. Haar doel? De dronkaard vermoorden die het ongeval veroorzaakte waarvan de littekens in haar gelaat het gevolg zijn.

De spectaculair aangekondigde trailerreleases (vanwaar die hele trailergekte toch ineens?), noch de guerrillamarketing in de vorm van een viraal filmpje (Youtube maar eens ‘Elevator Murder Experiment’) maskeren de tekorten van DEAD MAN DOWN. Rapace - die in Passion ook al niet kon overtuigen – staat wat overbodig vanop de kantlijn mee te kijken. Haar Beatrice is vooral een persiflage van de Parisienne. Op z’n minst onrealistisch zijn Beatrices te gedramatiseerde reacties over littekens die in de film worden voorgesteld door een paar nauwelijks waarneembare rode lijntjes. Verwonderlijk ook dat Oplev haar die wraak wel gunt, in de vorm van een mensenleven. Firth op zijn beurt speelt zijn rol net iets té gewichtig, met een sérieux die de film zich aanmeet maar nergens echt inlost.

Het mag er dan wel de allure van hebben, DEAD MAN DOWN mist de originaliteit en een karakteristiek koppel à la Natural Born Killers, True Romance en Thelma & Louise, waar het zo graag naar verwijst.

Geschreven door SARAH SKORIC

Dead Man Down

03/04/2013
Regisseur: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
eOne

Media: