Demolition

Wanneer zijn echtgenote bij een verkeersongeval om het leven komt, reageert Davis niet op de klassieke wijze. Een beetje zoals bij Nanni Moretti’s personage in Caos calmo (2008) wil het verdriet maar niet komen, waarop hij dan maar zijn leven onder de loep neemt. Zijn schoonvader adviseert uit elkaar te nemen wat hem dwars zit, en die raad neemt hij letterlijk. De lekkende ijskast in de keuken, zijn zielloze designerhuis, zijn baan als beleggingsmakelaar, alles moet eraan geloven. Het portret van een man die het contact met zijn emoties heeft verloren krijgt een universele bijklank in deze tijden van economische onzekerheid, burn-outs en depressies.

Ongewoon aan DEMOLITION is dat de film voluit durft te gaan en de implicaties van zijn originele uitgangspunt maximaal uitbuit. Je zit bijna te wachten tot de genreconventies het overnemen, maar dat gebeurt voor één keer niet – bepaald verfrissend voor een Hollywoodfilm met grote namen. Dat genre laat zich trouwens niet zo makkelijk benoemen, want de film bevat elementen van psychologisch drama, satire en zwarte komedie met een surrealistisch randje. Jean-Marc Vallée (Wild, Dallas Buyers Club, C.R.A.Z.Y.) serveert de narratieve capriolen met een uitgestreken gezicht, maar de grootste sterren van DEMOLITION zijn het uitstekende scenario, dat je voortdurend laat raden naar wat komen gaat, en Jake Gyllenhaal als de protagonist. Die laatste voegt met zijn robuuste vertolking een nieuw personage toe aan zijn reeks van all-American heroes die toch niet in de pas blijken te lopen (zie ook Enemy, Zodiac en Brokeback Mountain). Chris Cooper is zijn bitse schoonvader en Naomi Watts zijn wiet-rokende nieuwe vriendin met de vroegrijpe glamrock-tienerzoon.

De plot heeft tal van verrassingen in petto, maar tegelijk blijven de personages herkenbaar; het worden nooit marionetten. De teneur is veeleer on-Amerikaans en zelfs ronduit kritisch voor de zogenaamde American dream. Het moet geleden zijn van Being John Malkovich dat er nog zo’n aparte film uit de Hollywood-droomfabriek rolde. Naar verluidt deed het scenario al jaren de ronde van de studio’s, maar niemand durfde zijn handen te verbranden. Het was wachten op de Canadees Jean-Marc Vallée voor iemand de uitdaging aanging.

Geschreven door GORIK DE HENAU

Demolition

06/04/2016
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2015
Distributeur: 
Remain in Light

Media: 

onomatopee