Der Fall Collini

Dat onze oosterburen nog niet klaar zijn met hun oorlogsverleden, kun je onder meer merken aan de sporadische Duitse films over onfrisse praktijken tijdens of na de Tweede Wereldoorlog. In het rijtje van bijvoorbeeld ‘Der Hauptmann’ (2017) en ‘Er ist wieder da’ (2015) is er nu DER FALL COLLINI.

De film is gebaseerd op een bestseller uit 2011 van Ferdinand von Schirach, die carrière maakte als strafpleiter voor hij zich ging toeleggen op het schrijven van juridische thrillers. Een Italiaanse immigrant op leeftijd vermoordt een grootindustrieel, op gruwelijke wijze maar zonder duidelijk motief. Een jonge advocaat verdedigt de stug zwijgende man, maar stuit al snel op een aantal taboes in de naoorlogse Duitse rechtsgang.

DER FALL COLLINI is in de eerste plaats een rechtbankthriller, met veel aandacht voor juridische rituelen en geplogenheden. Op dat vlak valt er weinig tegen in te brengen. Er is wel iets onmiskenbaar Duits in de rücksichtslose manier waarop de film zich vastbijt in gruwelijke details en ambtelijke procedures. Op een diepteniveau gaat het natuurlijk over de eeuwige schuldvraag betreffende de Tweede Wereldoorlog, en meer in het bijzonder over de bepaald milde wijze waarop oorlogsmisdadigers en voormalige nazi’s werden behandeld, ja soms zelfs opgenomen in het establishment. Films die daarover intelligente dingen te zeggen hadden, zijn onder meer Der Staat gegen Fritz Bauer (2015) en Im Labyrinth des Schweigens (2014).

Jammer genoeg wijkt DER FALL COLLINI nauwelijks een duimbreed af van het sjabloon van de Amerikaanse rechtbankthriller. Dat werd in het laatste kwart van de vorige eeuw geherdefinieerd in films als The Rainmaker, The Firm, A Time to Kill en andere verfilmingen van John Grisham (een auteur die Von Schirach duidelijk grondig heeft bestudeerd). Met zijn ietwat afgelikte stijl houdt regisseur Marco Kreuzpaintner (Krabat, Sommersturm) het geheel mooi overzichtelijk, daarbij nadrukkelijk geholpen door de omnipresente soundtrack. De enige nieuwigheid in deze productie is dat de hoofdfiguur van Turkse afkomst is. Dat roept interessante vragen op, bijvoorbeeld: in hoeverre kan/moet de historische schuld van het Duitse volk ook door nieuwe Duitsers worden gedragen?

De kersverse advocaat, oerdegelijk vertolkt door Elyas M’Barek, combineert zijn zoektocht naar de waarheid met een persoonlijke Vatersuche en neemt de toeschouwer zo op sleeptouw in de al te klassiek opgebouwde intrige. De beklaagde wordt grimmig neergezet door karakterkop Franco Nero, onder meer bekend als de oorspronkelijke Django (Sergio Corbucci, 1966) en als nevenfiguur in Tarantino’s remake/hommage Django Unchained (2012).

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door GORIK DE HENAU

Der Fall Collini

12/08/2020
Regisseur: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
Paradiso

Media: 

onomatopee