Dirty God

Verminkt, maar met veerkracht tracht het hoofdpersonage uit DIRTY GOD haar leven weer op de rails te krijgen nadat ze werd aangevallen met bijtend zuur. De Nederlandse cineast Sacha Polak filmt haar kracht en haar kwetsbaarheid als moeder, dochter, vriendin, vrouw en geliefde. Niet berustend in een getekend leven.

Op een bepaald moment blaast Jade sigarettenrook door haar doorzichtige glanzende gelaatsmasker en schiet in de lach: de problematiek van de hele film in één glimp. Zelf heeft ze het hinderlijke masker speels een plaats weten te geven in haar leven, maar daarmee komt ze nog niet veel verder. Jade is een joviale jonge vrouw uit de buurt van Londen, die net het ziekenhuis heeft verlaten. Ze is genezen verklaard, nadat haar ex haar aangezicht en torso afschuwelijk verminkt heeft met een bijtend zuur. Genezen is veel gezegd, ze is namelijk mismaakt voor het leven! Als ze thuiskomt, begint haar dochtertje Rae spontaan te wenen. Het geeft al meteen aan hoe hard ze zal moeten knokken om opnieuw een plekje in haar omgeving te veroveren. Aan haar inzet zal het niet gelegen hebben. Voor zichzelf zou ze wel een uitweg vinden, maar voor de buitenwereld zit ze gevangen achter de akelige littekens.

De brandwonden in het gelaat van debutante Vicky Knight zijn echt. Ze liep als kind al ernstige brandwonden op. Sacha Polak ontmijnt het mogelijke voyeurisme bij de toeschouwer van bij de openingsbeelden. De camera van Ruben Impens glijdt in close-up over de gesmolten huid, eerst nog onherkenbaar rozig en erg bevreemdend, maar daarmee is elke ongezonde nieuwsgierigheid van de toeschouwer al dadelijk bevredigd en kan de aandacht verschuiven naar de persoon achter die littekens. Jade doet alles wat elke jonge vrouw doet, ze is grappig en spontaan, heeft zin in seks, alleen wordt dat in haar situatie heel anders bekeken. Zij is een beschadigde vrouw die weigert zich als slachtoffer te zien. Haar vriendenkring, haar collega’s en vooral haar moeder zijn meer een ballast dan een hulp. De film bespeelt trefzeker een ruim scala aan emoties, van afstoting tot fascinatie. De Nederlandse Sacha Polak filmt ook met deze eerste Engelstalige productie voort aan een vrij consistent oeuvre, vooral vrouwenonderonsjes. Na het wulpse Hemel (2012) en het in het truckersmilieu gesitueerde Zurich (2015) zoomt ze hier opnieuw in op een sterke, weerbarstige vrouw. De zuuraanval heeft heel wat meer weggevreten dan stukken huid alleen.

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door HUGO BERNAERS

Dirty God

10/07/2019
Regisseur: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
Cinéart

Media: