Doctor Sleep

Zijn nieuwste roman rolde nog maar net van de persen of horrorkoning Stephen King kondigde onlangs alweer een nieuw boek aan. Ook aan de stroom verfilmingen komt geen eind, met nu een vervolg op King- én Kubrickklassieker ‘The Shining’.

Horrorauteur King schreef in 2013 een vervolg op The Shining uit 1977: Doctor Sleep. De koosnaam van de vijfjarige Danny uit The Shining was namelijk Doc. Met de filmadaptatie van Stanley Kubrick uit 1980 was King niet opgezet. De regisseur had zich vrijheden veroorloofd die niet aansloten bij de visie van de schrijver. In feite is Kubricks versie van Kings bestseller beter dan de originele roman, maar dat is weer een andere kwestie … Met DOCTOR SLEEP probeert cineast-scenarist Mike Flanagan de twee visies – met wisselend resultaat – te verzoenen.

Flanagan geniet een voortreffelijk reputatie als genrefilmer met titels zoals Oculus, Hush, Ouija: Origin of Evil (een sequel superieur aan het origineel!) en de serie The Haunting of Hill House. In deze sequel is Danny Torrance volwassen geworden. Hij is een voltijds alcoholicus (een wederkerend thema bij Stephen King) eh communiceert nog met de geest van Dick Hallorann. Zijn demonen borg uit het Overlook Hotel heeft hij in kisten opgeborgen. Gelijklopend met het opgroeien van Danny zie je de introductie van Rose the Hat en haar groep zonderlingen. Zij voeden zich met de geest – de ‘steam’ – van kinderen, die ze door een bovennatuurlijke gave verkrijgen via hun angsten en pijn. Een soort vampiers, die zich het eeuwige leven toe-eigenen via het ‘schijnen’ (‘the shining’) van deze kinderen. The Shining staat nu eenmaal voor psychische, paranormale krachten.

Danny, ondertussen bij een AA-groep, krijgt een telepathisch contact met het superbegaafde meisje Abra (van ‘abracadabra’, weet je wel). Zij wil de gruwelijke activiteiten van Rose’ kliek een halt toeroepen. Maar Rose heeft (ook) haar zinnen gezet op Abra, waardoor een uiteindelijke confrontatie niet kan uitblijven. In Kings boek gebeurt dat op de plek waar ooit het Overlook Hotel stond. In DOCTOR SLEEP dient het hotel (en het doolhof) zelf als decor. Wat Flanagan de mogelijkheid geeft om een paar scènes uit The Shining in zijn film te smokkelen, Shelley Duvall en een Jack Nicholson-lookalike een grappige passage te gunnen en tegelijk de finale van Stephen Kings derde roman eer aan te doen.

Kubrick nam destijds een loopje met Kings verhaalopbouw. Flanagan doet dat nu ook, maar zweeft een beetje tussen Kings ideeën en Kubricks creativiteit. De twee verschillende verhaallijnen – met enerzijds Danny en Abra en anderzijds Rose the Hat en haar stel – lijmt Flanagan goed aan elkaar. Stijlvol, met bevallige lichtcontrasten en een mise-en-scène die refereert aan Kubrick, inclusief het 1.85:1-beeldformaat. Je krijgt bovendien het voortdurende gevoel dat er nog ‘iets’ moet komen. Dat ‘iets’ is het finale duel tussen de verschillende geesten en krachten. Dat ‘iets’ is tevens voorspelbaar. Van bij de aanvang voel je aan dat de twee verhaallijnen uiteindelijk zullen samensmelten in het Overlook Hotel. Deze derde acte kan niet anders dan ontgoochelen. Niet dat Flanagan er een zootje van maakt. Zijn stijl blijft beheerst en hij stuwt zijn finale naar een bevredigend eindakkoord. Maar dat is het dan ook ... bevredigend. Niet de finale uppercut die hij zo’n twee uur lang suggereerde. Kubricks The Shining stelde vragen bij genreconventies, hij koos voor hyperstilering en verleende de horror, het bovennatuurlijke, een uitgesproken humane insteek. De in 1999 overleden cineast verraste met zijn slot. Geen belachelijke jumpscare of een aankondiging van een sequel. Hij eindigde ambigu. Flanagan doet dat ook, op zijn manier, maar minder verrassend dan Kubrick.

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door PIET GOETHALS

Doctor Sleep

30/10/2019
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
Warner Bros. Pictures

Media: