Dom Hemingway

In de gevangenis klampt een naakte man zich vast aan twee metalen stangen terwijl hij schuimbekkend een lyrische monoloog afsteekt. Het speeksel spat van zijn lippen en op de cameralens terwijl hij kermt dat “een schilderij van [zijn] penis in het Louvre zou moeten hangen”. Zo zet voorlopig opgesloten brandkastkraker Dom Hemingway (methodisch geportretteerd door Jude Law) meteen de zelfingenomen toon voor de naar hem vernoemde film. Na twaalf lange jaren krijgt de psychopaat de vrijheid terug. Zijn eerste werk: de man die met zijn ex-vrouw trouwde tot pulp slaan. Daarna; het geld ophalen dat hij verdiend heeft door zijn werkgever niet te verklikken. Rokend, zuipend, vloekend, snuivend en met veel pech raast hij als een orkaan door de moeilijke tijden die hem wachten.

Hoogmoed komt altijd voor de val, zal scenarist en regisseur Richard Shepard gedacht hebben, en daaraan heeft ijdeltuit Dom geen tekort. Wanneer alles hem voor de wind gaat en zijn baas mr. Fontaine hem voor zijn zwijgen rijkelijk beloont, roept hij uit dat hij de hele wereld naar zijn hand kan zetten. Daarna gaat hij harder op zijn bek dan hij ooit had gevreesd. Met slechts een vuil pak, een enorme kater en een gezicht “dat eruit ziet als een abortus” wordt hij terug in de straten van London gespuwd. Slechts zijn lang van hem vervreemde dochter Evelyn, zijn collega Dickie ‘Lefty’ Black (Richard E. Grant) en een grote dosis geluk kunnen hem nu nog helpen. Compleet aan de grond wil Dom zich opnieuw opwerken tot de notoire crimineel die hij denkt te zijn, of dichter staan bij zijn dochter en kleinkind.

Dom wil zijn dilemma eerst niet aanpakken. Waarom zou hij niet inbreker én grootvader kunnen zijn? Zijn techniek om een brandkast te kraken werkt nog altijd, ondanks de nieuwe technologie, maar het criminele milieu is veranderd; de erecode is niet meer van kracht. Er zit niets anders op dan terug in de gratie van zijn dochter pogen te geraken. Hij bezoekt haar optredens, houdt smeekbedes en doet zijn uiterste best niet racistisch te zijn tegenover haar zwarte echtgenoot. Zijn haat tegenover hen die hem bestolen hebben, moet wijken voor de liefde van zijn dochter. Wanneer hij beseft dat Evelyn terugwinnen belangrijker is dan geld, kan het geluk eindelijk in zijn voordeel keren.

Dom’s lange ‘rants’, vaak gevoed door alcohol en drugs, zijn wat Law aantrok in het personage. Op de set vonden hij en Shepard dat Dom er wat meer opgeblazen mocht uitzien, dus verdikte Law zo’n 15 kilo (niet alleen door dagelijks tien frisdrankjes te drinken, zoals sommige websites beweren, aldus Jude Law in een interview met Shortlist Magazine). Dom heeft een zwaar accent dat verraadt dat hij dezelfde geboorteplaats heeft als zijn acteur: Zuid-London. Een Londenaar die iets poëtisch zegt, dat klinkt al gauw als een anomalie en een anachronisme. En dat is Dom ten voeten uit. Tijdens zijn twaalf jaar lange gevangenisstraf is hij out of touch geraakt met mode, moderne criminaliteit en de normen van de samenleving. Welbespraakt zoals Dom is, briesen, roepen en vloeken blijven zijn specialiteit. Bedreigd of beledigd worden door Dom is een schouwspel van originele zinspelingen. Behalve de affiniteit voor taal en de familienaam vertoont Dom nog gelijkenissen met de beroemde schrijver van onder meer The Old Man and the Sea, Dom werkt in zijn eigen hoofd beter wanneer hij een flesje op heeft, al geeft hij toe dat hij en alcohol “niet altijd goed samengaan”.

DOM HEMINGWAY is niet perfect. Zo klinkt er een sentimenteel muziekje wanneer Dom zich het verlies van zijn vrouw en kind beklaagt. De plotwendingen zijn veelal voorspelbaar, al is het best bewonderenswaardig dat de film hoegenaamd niet voor een alledaagse karakterontwikkeling kiest. Op Law na, die veel plezier lijkt te hebben in het spelen van deze overmoedige crimineel, zijn de acteerprestaties niets bijzonders.

Dom Hemingway is een man die hard probeert een leven voor zichzelf op te bouwen om het gat te dichten dat hij nu vult met whisky, cocaïne en seks. Hij zoekt wat roekeloos de juiste richting en probeert nu en dan een snelle manier uit om gelukkig te worden, wat hem altijd zuur komt te staan. Shepard is met DOM HEMINGWAY op zoek naar een evenwicht (of een soort middenweg?) tussen een gewelddadige gangsterfilm en een sentimenteel verhaal over vervreemding en hereniging.

Geschreven door WOUTER SPILLEBEEN

Dom Hemingway

23/04/2014
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Fox

Media: 

onomatopee