Dumbo

78 jaar na de geboorte van Disneys Dumbo, de schattige babyolifant waarvoor de hele wereld zwichtte, is hij met zijn gigantische oren naar het heden gevolgen. 2019 brengt ons een liveactionremake van de tekenfilm, dus met een echte, niet geanimeerde omgeving en echte acteerprestaties. Digitale technieken maken Dumbo prachtig fotorealistisch. De nieuwe, actiegerichte invulling van het verhaal verheugt ons iets minder ...

Toen Disney hem begin jaren 80 ontsloeg nadat het testpubliek van Frankenweenie aan het huilen sloeg, werd Tim Burton zelf de underdog die hij steevast naar voren zou schuiven in zijn films. Die underdog is hij al sinds bigbudgetfilm Batman (1989) niet meer, maar hij blijft hondstrouw aan het thema van het onderkende talent dat een tocht aflegt richting (zelf)erkenning. Dumbo past perfect in die stal: eerst uitgelachen om zijn grote oren, dan wereldwijd bewonderd om wat hij met die oren kan. Ook zagen we eerder al Burtons fascinatie voor het circus: de akelige kant in Batman Returns (1992) en de warme kant in Big Fish (2003). Het nieuws dat hij tekende voor de remake van Dumbo uit 1941 verraste niet, maar verheugde menig fantasyliefhebber.

Dumbo anno 2019 is een visueel verbluffende combinatie van motion capture en (vooral) digitale animatie. Buiten zijn vliegkunst en acteertalent onderscheidt weinig hem nog van een echte olifant. De enige man ter wereld wiens hart niet breekt wanneer hij in Dumbo’s grote, babyblauwe ogen kijkt, is Danny DeVito. In de rol van Max Medici, directeur van een verarmd circus, ziet hij Dumbo als een misbaksel. Twee op hun beurt onderkende kinderen ontfermen zich over de babyolifant. Ze ontdekken zijn vliegtalent, maar niemand luistert naar hen. Wanneer de megalomane Mr. Vandevere, eigenaar van het indrukwekkende pretpark DreamLand, het aftandse circus later opkoopt om te kunnen uitpakken met ’s werelds enige vliegende olifant, duikt het underdogmotief opnieuw op: in het kleine gezelschap van Medici. En de underdog wint, dat is de regel voor Burton. Met elk hun eigen talent en hun onderlinge verbondenheid zal de circusfamilie zegevieren. Wanneer Vandevere Medici prijst: “You’ve got one thing I miss: magic”, zit daarin een metafoor verscholen. De magie van de familie, in de breedste zin van het woord, gaat boven geldgewin.

Het is best ironisch dat in een film van het schatrijke The Walt Disney Company, zelf uitbater van veertien amusementsparken, een gigantisch, onpersoonlijk pretpark letterlijk en figuurlijk met de grond gelijkgemaakt wordt door een kleinschalig familiebedrijf. Toch is dumbo met zijn kindhelden, stroperige boodschappen en zwart-wittegenstellingen typisch Disney. Tot ieders verbazing is Burtons versie zelfs mínder donker dan de klassieker. De circusuitbater is niet langer de baarlijke duivel die met zijn zweep de dieren te lijf gaat, maar een meelijwekkend figuur met een grote mond en een klein hart. Enkele hartverscheurende scènes komen terug, zoals Dumbo die opdraaft als clown of de slurf van zijn moeder achter de tralies vasthoudt, maar in het nochtans bijna dubbel zo lange geheel is er minder plaats voor tragedie. Scenarist Ehren Kruger (Ghost in the Shell, Transformers deel 2 tot 5) voegde namelijk flink wat menselijke verhaallijnen toe, waardoor de emotionele scènes inboeten aan impact. De film dendert voort zoals de rondreizende circustrein in de openingsscène. De motor is eerder actie dan emotie, wat erg opvalt bij de lang uitgesponnen reddingsmissie die de climax vormt van de plot. Tel daarbij de drukke (maar lovenswaardig gedetailleerde) production design en enkele ongeloofwaardige spektakelscènes (Colin Farrell beklimt met één arm een reusachtige circustent, Eva Green vliegt op Dumbo’s rug) en de som doet eerder denken aan Disneys Pirates of the Caribbean dan aan de originele Dumbo. En dat is geen compliment.

Je zal ons niet betrappen op een bevooroordeeld “vroeger was alles beter”. De verfrissing die liveactionremakes kunnen betekenen voor onder het stof geraakte tekenfilms is zelfs toe te juichen. We hopen dan ook dat Aladdin en The Lion King, twee remakes die uitkomen op respectievelijk 22 mei en 19 juli, tot een betere balans komen tussen een eigen visie en de strakke verhaallijn en emotionele impact die de Disneyfilms tot klassiekers hebben gemaakt.

Vertoningen: Cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door CHARLOTTE TIMMERMANS

Dumbo

28/03/2019
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
The Walt Disney Company

Media: