El Reino

Met zeven Goya’s voor zijn EL REINO was Rodrigo Sorogoyen de koning te rijk bij de Spaanse filmprijzen. En dat voor een kritische film die vertelt hoe het leven van een briljant politicus als een kaartenhuisje in elkaar zakt wanneer hij verantwoordelijk wordt gesteld voor een corruptieschandaal. Met alleen de steun van zijn gezin probeert hij zichzelf te verdedigen.

Aan corruptie in de politiek kunnen de Spanjaarden de laatste jaren niet ontsnappen. Door de 40-jarige dictatuur van Franco heeft hun land een achterstand opgelopen ten opzichte van Europa en het raderwerk van de democratie is er nog niet zo goed geolied. Maar ook de Spaanse zelfcensuur in de film (eveneens een erfenis van Franco) heeft volgens Sorogoyen al te lang geduurd. Hoog tijd dus om de wantoestanden aan de kaak te stellen. In deze krachtige thriller vol adrenaline verwoordt hij de verontwaardiging van zijn medeburgers en probeert hij zijn maatschappij te begrijpen. Als hij namen had willen noemen, had hij allicht een documentaire gemaakt, of een film over een bekende politicus (Aznar bijvoorbeeld). In plaats daarvan volgt hij Manuel, een liefhebbende vader en echtgenoot, mens van zijn tijd en belangrijk politicus. Wanneer aan het licht komt dat hij niet zuiver op de graat is, doet hij wat hij kan om zijn hachje te redden. Hij wil alleen maar overleven en doet wat hij denkt te moeten doen zonder er te veel bij na te denken. Dat geeft niet alleen ritme aan de film, maar is ook een allegorie van de tijd waarin we leven; gestresseerd rennen we door zonder ergens bij stil te staan. Misschien is dat precies de reden waarom de protagonist doet wat hij doet.

Sorogoyen schakelt van de politiethriller (Que Dios nos perdone, 'Moge God ons vergeven') over naar de politieke thriller. De camera plakt de kijker aan de protagonist, het licht in de film contrasteert met de schaduwwereld die hij voorstelt, het scenario is scherp en de elektronische muziek van O. Arson (Goya Beste Originele Muziek) dicteert je gevoelens. Als kijker oordeel je niet, want je beseft dat de protagonist misschien wel de uiterste voorstelling is van wat je zelf ook in je hebt. Een politicus is in de eerste plaats een mens en we krijgen de politici die we verdienen …

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door ILSE VAN BAELEN

El Reino

17/04/2019
Regisseur: 
Muziek: 
Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
Cherry Pickers

Media: 

onomatopee