Elles

Studentenprostitutie. We weten dat het bestaat. We kunnen ons afvragen of er geen andere oplossingen zijn voor studentes om hun studies te bekostigen, maar misschien is het wel complexer dan dat.

Scenariste Tine Byrckel vraagt zich in ELLES af of in prostitutie de ultieme bevrijding van de vrouw vervat kan zitten. Stel dat het zo is, dan roept dat vragen op zoals waar de grens dan ligt bijvoorbeeld. Om jezelf kansen op een betere toekomst te gunnen, kan het dan? Met het oog op een hogere levensstandaard, nood aan luxe en plezier, mag het dan? ELLES is opgebouwd rond Anne, een onderzoeksjournaliste die zich in deze ‘materie’ verdiept. Ze komt in contact met Alicia en Charlotte: trotse, onafhankelijke meiden die als callgirl grof geld verdienen.

Het verhaal van de uit Polen afkomstige studente is toegankelijker dan dat van de Française van lage sociale afkomst. Althans het eerste wordt rechtlijniger gebracht waarbij de nadruk ligt op het interview dat Anne van haar afneemt. Implicaties op het privéleven komen meer aan bod bij het andere meisje. Tussen hen in staat Anne, die begint te twijfelen en nadenkt over geld, familie en seks.

Studentenprostitutie wordt een metafoor voor de normen en waarden van de middenklasse. De cineaste Malgoska Szumowska krijgt het maar niet voor elkaar een keuze te maken welk personage ze zal volgen en komt niet verder dan het wat voyeuristisch opstellen van de camera. Gaat het dan over ons, toeschouwers in de zaal? Pas door je af te vragen wat er in feite fout ging begin je te begrijpen dat het onderwerp op zich iets paradoxaals heeft.

De films van Michael Haneke, waarbij de cineaste aansluiting zoekt, hebben op de kijker een gelijkaardige impact. Hij weet zijn films echter telkens concreet te houden zodat er niet aan te ontkomen valt. Haneke zoekt dan ook niet naar de anekdote, wel naar het filmisch antwoord en slaagt er zo in fictie reëel te maken en de toeschouwer persoonlijk aan te spreken zonder aan de complexiteit van zijn onderwerp afbreuk te doen.

ELLES beperkt zich er toe dat gewoon te laten zien. Het is letterlijk het relaas van een onderzoeksjournaliste die zich zo persoonlijk aangesproken gaat voelen zodat je dat als kijker niet hoeft te doen. Hierdoor verliest het onderwerp al zijn kracht en de film uiteindelijk alle greep op zijn onderwerp.

Geschreven door BRAM DE SUTTER

Elles

18/04/2012
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2011
Distributeur: 
Imagine

Media: 

Trailer: 

uY6UAn7fnag