Fading Gigolo

John Turturro, een favoriet van provocerend filmer Spike Lee en een vaste waarde in de films van de broers Coen, schrijft met FADING GIGOLO een liefdesbrief aan Woody Allen, New Yorks ongeëvenaarde stadsfilmer. In 1986 begon de carrière van de Italiaans-Amerikaanse acteur van de grond te geraken toen hij in Allens Hannah and Her Sisters een kleine bijrol kreeg, als wederdienst  (!) cast hij de 80-jarige legende nu als Murray, een boekenverkoper die uit geldnood een bijbaan als pooier ambieert. Turturro mag dan niet de meest begeerde man zijn, hij portretteert maar wat graag zelf de minutieuze bloemist Fioravante die zich door zijn vriend laat meeslepen en met de mooiste vrouwen van New York tegen rijkelijke betaling naar bed gaat, als vriendendienst natuurlijk. Murray ronselt klanten voor Fioravante en stoot daarbij op de Chassidische Joodse Avigal, die sinds de dood van haar man nood heeft aan meer dan alleen religie. De lokale buurtwachter Dovi heeft een oog op haar, maar zij gaat niet in op zijn avances. De diensten van Fioravante helpen haar openbloeien en daar zijn de conservatieve Joden dan weer niet mee opgezet.

Naar het voorbeeld van de meester zelf, Woody Allen, laat Turturro New York baden in een eeuwige avondzon, een fantasie van hoe de stad moet zijn in de ogen van koffiedrinkende en hoeden dragende hipsters. De eeuwige aanwezigheid van bloemen geeft leven aan de stoffige kleine appartementen en enorme stapels oude boeken. Het cliënteel van Fioravante bestaat bijna uitsluitend uit bloedmooie vrouwen die meer nood hebben aan een goed gesprek met een man die hen ziet staan dan aan seks; de best onwaarschijnlijke gigolo is succesvol omwille van zijn zachte karakter en natuurlijke charme, niet zijn looks. Alles en iedereen is geromantiseerd en een karikatuur, niet in het minst de Joodse gemeenschap, die haar eigen rechtbank en politiesysteem opzet om volgens hun strikte regelgeving de orde te handhaven in hun stukje New York.

Wie Woody Allen in een hoofdrol cast kan verwachten dat hij alles naar zich toe trekt. Alvast kan hij zijn charme en zijn kwinkslagen in de film kwijt, vooral in de scènes waarin hij voor de Joodse rechtbank verschijnt en wanneer hij klanten ronselt voor zijn gigolo. Turturro’s personage staat veel steviger in zijn schoenen, Fioravante luistert vooral en laat zich door zijn vriend ompraten. De interacties tussen de twee hoofdpersonages zijn vaak niet zo spitsvondig als ze zelf lijken te denken (zoals wanneer ze hun schuilnamen bedenken), al heeft  de film heeft geen tekort aan geslaagde komische dialogen. Murray is een ideale stuntelende gladde prater, Fioravante een aardige goedzak die zijn oudere vriend een fantasietje gunt. En samen zijn ze een aandoenlijk duo met grote dromen en lange, typisch neurotische gesprekken.

De hamvraag, over de moraliteit, over zelfs de deugden van prostitutie en het verschil tussen mannelijke en vrouwelijke prostituees, komt slechts sporadisch aan bod. In de eerste plaats is FADING GIGOLO namelijk een lichtvoetige, luchtige komedie, geen Spike Lee-achtige aanklacht. De morele implicatie van seks tegen betaling is dan ook niet het eerste waar een man aan denkt wanneer hij een triootje krijgt voorgeschoteld met Sharon Stone en Sofia Vergara.

Geschreven door WOUTER SPILLEBEEN

Fading Gigolo

11/06/2014
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
RIL

Media: 

Trailer: 

LpFccqdsyHc

onomatopee