Frantz

Het epitheton van enfant terrible is veel te lang blijven kleven aan de Franse cineast François Ozon ('Jeune et jolie', 'Swimming Pool'). Voor wie er nog aan twijfelde is zijn nieuwste film FRANTZ het zoveelste bewijs dat hier geen eeuwig puberende relnicht, maar een volwaardig auteur aan het werk is. Wordt Frankrijk overmand door een lichte hysterie over de eerste samenwerking van zijn favoriete filmregisseur met de jonge publiekslieveling Pierre Niney (winnaar van een César voor zijn rol in 'Yves Saint Laurent'), de Belgische toeschouwer kan Ozons nieuwste wapenfeit iets onbevangener tegemoet treden.

De Duitse soldaat Frantz sneuvelde in de loopgraven en liet een verloofde en twee nu kinderloze ouders achter. Op een dag klopt een jonge Fransman aan bij de rouwende familie en stelt zich voor als een vriend van Frantz van vóór de oorlog. Het opduiken van een overwinnaar is een pijnlijke provocatie in de Duitse omgeving, maar de voorkomende Adrien weet de harten van zijn nieuwe omgeving voor zich te winnen. Ozon zou Ozon niet zijn als er geen adders onder het gras zaten. De filmmaker koketteerde eerder al met Hitchcockiaanse elementen (Dans la maison) en in zijn subtielste werk (Sous le sable) toonde hij zich een scherpe analist van de menselijke psyche. In gestileerd zwart-wit ontvouwt ook zijn nieuwste film zich als een rijk geschakeerd, scherp geobserveerd menselijk drama. Zonder nodeloze elementen toe te voegen overstijgt Ozons aanpak het puur toneelmatige karakter van zijn bronmateriaal (een theaterstuk van Maurice Rostand) door een nauwgezette keuze van locaties en een voldoende gezwinde regie. Een toneeltekst lijkt Ozon trouwens op het lijf geschreven: hij focust het liefst op een beperkt aantal personages dat hij vervolgens tot op het bot fileert, zowel wat hun saillante anekdotes en geheimen betreft, als hun diepste zielenroerselen. Door de afwezigheid van een sensueel gegeven zoals in Swimming Pool of Jeune et jolie en door het erg klassiek aandoende zwart-wit – en misschien zelfs door de overdosis aan WOI-materiaal dat de voorbije jaren op ons werd afgevuurd – zal FRANTZ wellicht geen massa’s mobiliseren. En dat is jammer, want hier is een integere en razend interessante cineast aan het werk, die zijn persoonlijke stijl doelbewust tot volwassenheid bracht.

Geschreven door MIK TORFS

Frantz

07/09/2016
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
September Film

Media: