The Gift

Wanneer het jonge en succesvolle koppel Simon en Robyn al na enkele minuten hun toekomstige belager Gordo tegen het lijf loopt, weten we dat THE GIFT een film met weinig franjes wordt. De onbenulligheid spat van de ontmoeting, even later zit Gordo mee aan tafel om de oude banden aan te halen en nog een paar minuten later staat het eerste verdachte geschenk bij het yuppiekoppel op de drempel van hun nieuwe huis. Simon waardeert de aandacht van zijn oude schoolvriend niet erg, maar Robyn, die een miskraam aan het verwerken is, toont zich zachtmoediger tegenover de onhandige, maar vriendelijke man. Vervolgens krijgen we zonder veel poeha en aan een hoog tempo het ene na het andere stalkercliché op ons afgevuurd: geënsceneerde ontmoetingen op de meest banale plaatsen, vreemde geluiden in huis, voorwerpen die van plaats veranderen … Terwijl dat alles efficiënt maar weinig vernieuwend vertier oplevert, voelen we dat onderhuids de aandacht begint de verschuiven.

De oppervlakkigheid van de confrontatie tussen de twee mannen blijkt een bewuste zet te zijn wanneer de opnieuw zwangere Robyn stilaan het laken van de film naar zich toetrekt en begint te onderzoeken waarom haar man zich zo agressief opstelt tegen de sociaal onaangepaste ‘indringer’. Stilaan worden alle zekerheden ondergraven en wanneer de slotfase nadert, verdampen de laatste twijfels: dit is een sluwe thriller die conventies gebruikt om toeschouwers op het verkeerde been te zetten en die het alsmaar moeilijker maakt om een positie in te nemen.

We stevenen niet af op een voorspelbaar gewelddadige climax à la Basic Instinct, waarin de orde der dingen wordt hersteld en de wonden worden gelikt. Nee, de kaarten zijn volledig herverdeeld in een ambigu en wreed einde dat zowel de personages als de kijkers verplicht om hun standpunten opnieuw te overwegen. Eenvoudige thrillers kunnen nog pure klasse zijn.

Geschreven door MIK TORFS

The Gift

18/11/2015
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2015
Distributeur: 
Remain in Light

Media: 

onomatopee