Good Kill

Wat zou er toch geworden zijn van Maverick, de stoere Airforcepiloot-in-wording die in zijn fallische straaljager wereldwijd de harten van vrouwen sneller deed slaan? De kans bestaat dat hij zijn vliegtuig heeft moeten parkeren en plaatsnemen achter een computer in een vensterloze container in Nevada, vanwaar hij koffieslurpend drones bestuurt en in Afghanistan taliban opblaast.

‘Top Gun’ Maverick heet nu Thomas, alias Ethan Hawke en zet bitter weinig vrouwen in vuur en vlam. Hij pendelt tussen een verkaveling aan de rand van Las Vegas en het militaire domein enkele kilometers verderop, waar de piloot – dik tegen zijn zin – van achter zijn joystick Amerika’s war on terror helpt uitvoeren. Zijn commandant moet dag in dag uit herhalen dat ze geen playstation spelen, maar daadwerkelijk mensen vermoorden. Terwijl het high tech oorlogvoeren vanuit een veilige omgeving sommigen een gevoel van superioriteit bezorgt, gaan anderen psychisch ten onder aan het totale gebrek aan actie, meer nog aan het gevoel van onrechtvaardigheid omdat ze zoals God beslissen over leven en dood zonder de situatie ter plekke te peilen of te beoordelen.

Filmmaker Andrew Niccol (Gattaca, Lord of War) zoomt sterk op zijn onderwerp in en voert een strakke regie waarbij hij zich geen moment laat afleiden. De viscerale gruwel van deze oorlog zien we net zoals Thomas slechts door een monitor. Er worden kritische bedenkingen geplaatst bij de tactiek(en) van de CIA en de (on)zin van een totale militaire overmacht, maar GOOD KILL is geen politieke film. We krijgen – net zo min als de ‘piloten’ in Nevada – simpelweg de gelegenheid niet om een oordeel te vellen over de situatie in het Midden-Oosten; we zitten opgesloten in een container en mogen er slechts uit om met een biertje voor de tv neer te ploffen. Hawke zet de negatieve spiraal van zijn personage heel geloofwaardig neer.

Het enige euvel aan deze beklemmende film is dat waartegen Tom Barman zich al afzette met Anyway the Wind Blows: het feit dat personages alleen maar zinnen debiteren die bijdragen tot het verhaal, elkaar nooit onderbreken of iets werkelijk onsexy’s doen zoals iedereen die niet aan het acteren is dat wel eens doet. Een beetje naturel zou de toegang tot de personages en hun dilemma's nog een stuk vergroten. De film verdient het.

Geschreven door MIK TORFS

Good Kill

29/04/2015
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
RIL

Media: