Gravity

Het is best wel amusant om George Clooney de stap te zien maken van Steven Soderberghs commercieel nauwelijks levensvatbare filosofische ruimtetrip 'Solaris', naar een groots opgezet popcornspektakel-in-space. Maar wat voor een popcornspektakel! Alfonso Cuaróns ('Children of Men') nieuwste is een krachttoer.

De ruimtemissie van Clooney en Sandra Bullock wordt ruw onderbroken door de afvalregen van een verwoeste satelliet, die hun space shuttle én hun teamgenoten naar de andere wereld helpt. Ze verliezen contact met de aarde, hun enige mogelijke redding zijn een Russische en een Chinese satelliet die een eindje verderop zweven. Ondanks het feit dat er maar twee acteurs meedoen, is hun overtuigingskracht niet van primordiaal belang voor de kwaliteit van GRAVITY.

De vaart in het verhaal, de geniale reconstructie van de ruimtetuigen en het overweldigende gevoel van setting nemen de bovenhand op de aanwezige sterren (de filmsterren welteverstaan). Niettemin wordt er duchtig getypecast; Clooney is alweer de laconieke gentleman die scoort door zichzelf een beetje sulliger voor te doen dan hij is. In combinatie met Bullock wordt vaag geprobeerd om de chemie tussen haar en Keanu Reeves in Speed terug op te wekken, maar de interactie met Clooney is daarvoor te basic.

Wat het tempo betreft, doet Cuaron iets ongelooflijks; hij roept een grote spanning op in een omgeving waar alles zich in slow-motion afspeelt. Het rondtollen van Bullock, afwisselend weergegeven vanuit haar helm en vanop een grote afstand die haar nietigheid in het universum benadrukt, is zenuwslopend en geeft het publiek een immens gevoel van machteloosheid. Naarmate het dramatische gehalte wordt opgedreven, komt het onvermijdelijke alsmaar dichterbij: het tempo wordt opgevoerd, het heldhaftige van de protagonisten opgeblazen en de ongeloofwaardigheden zichtbaarder.

Voor wie zich graag laat rollercoasten op adrenaline zijn dat nutteloze randbemerkingen, maar wie tijdens het eerste kwartier van de film de hoop koesterde de opvolger van 2001 (of Solaris) te mogen aanschouwen, voelt toch enige teleurstelling bij het toenemende vuurwerk en sentimentele gemijmer van Bullock.

Niettemin een film die het woord blockbuster een positieve bijklank geeft en aantoont dat cinema met veel special effects geen videogame hoeft te zijn.

Geschreven door MIK TORFS

Gravity

30/10/2013
Regisseur: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
Fox

Media: 

Trailer: 

lmkmNYngdOY

onomatopee