The Haunting in Georgia

Als alle griezelfilms over behekste huizen die beweren op ware feiten gebaseerd te zijn dat ook effectief zijn, dan hebben de Amerikanen wel wat anders te doen dan een wapen in huis halen om zich te beschermen tegen ‘bad guys’. Gelukkig (behalve voor de betrokken persoon zelf) blijken evengoed veel all-American boys and girls over een hypersensitieve gave te beschikken, waardoor ze vlotjes contact kunnen maken met de aanwezige geesten.

Tot onze grote verbazing vinden de betrokkenen, in dit geval moeder en dochter, die eigenschap nauwelijks angstaanjagend, ook al maken de spokende doden duidelijk dat ze niet gesteld zijn op nieuwe bewoners die hun eeuwige rust komen verstoren. De titel (vergis je niet, het gaat over de Amerikaanse staat Georgia, niet over het Oost-Europese land) suggereert een vervolg op The Haunting in Connecticut uit 2009, maar heeft daar eigenlijk totaal niets mee te maken.

Maar goed ook, want debuterend regisseur Tom Elkins is er duidelijk op gebrand om zich, net als zovele illustere voorgangers, een weg naar de grote filmbusiness te banen via een horrorfilm die het verschil maakt. Hij slaagt daar deels in, aangezien de eerste helft van zijn film opvallend goede dialogen en geloofwaardige personages bevat en, vooral, doeltreffend angstaanjagende momenten.

Naar het einde toe verzandt zijn eersteling echter in de euvels die zowat alle mainstream griezelfilms uit Hollywood treft: zwaar opgepompte actie, overdreven bombast en hemeltergend lawaai dat naar een onvermijdelijke explosieve finale leidt.

Geschreven door MIK TORFS

The Haunting in Georgia

12/06/2013
Regisseur: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
KFD

Media: 

Trailer: 

hMxSnTPY_-4

onomatopee